Henk038

Posts Tagged ‘Kortzichtig’

Niet kort, maar breedzichtig

In Kinderen, omdenken, verwonderen on augustus 21, 2016 at 9:49 pm

Kijken is wat anders dan zien. En echt goed kijken is ook totaal wat anders dan gewoon je ogen open hebben. 

Ik besefte mij deze week weer eens dat wij onszelf toch regelmatig beperken. Je verwacht ‘A’, je let op ‘A’ en je ziet ‘A’ (of niet). Maar daar waar je ’t niet verwacht zie je het ook vaak niet. Niet omdat het er nooit is, maar omdat je er niet scherp naar kijkt en het je niet direct opvalt.
Ik kwam erop dankzij de reigers. Er zit hier dicht bij ons huis een reigerkolonie. Vroeg in het voorjaar zitten ze op nesten héél hoog in de bomen [wisten jullie dat?]. De rest van het jaar zie je vervolgens ook veel reigers hier. Genoeg ruimte en genoeg voedsel. 

Reigers verwacht je (en zie je) vrijwel altijd in het water of direct ernaast. Maar als je goed oplet dan zie je ze ook op allerlei andere plaatsen. Zo zag ik er gisteren één die boven op een brug zat. En een tijdje geleden zat er eentje op 4 meter hoogte in een conifeer. Tsja.. Onverwacht. Als je scherper oplet zie je ze op meer plaatsen. Plaatsen waar je ze niet 1-2-3 verwacht. 

 Dat geldt natuurlijk niet alleen voor hoe de meeste mensen naar reigers kijken. Dat geldt voor heel veel situaties. Paar voorbeelden?

(*) Je bent op je werk gewend aan bepaald goed/slecht gedrag van iemand. Je let er (on)bewust op en voila! Het is er. Zie je wel! Dat die ander ook heel veel andere dingen doet & laat… Dat zie je lang niet altijd. Je ziet wat je denkt te gaan zien omdat je daarop let en eraan gewend bent.

(*) Je ziet iemand op straat die om geld vraagt. Een bedelaar. Eentje met nette kleren aan en zonder zichtbare lichamelijke gebreken. Voor je het weet “zie je” in je hoofd al iets dat er helemaal niet hoeft te zijn (“hij/zij zou toch ook gewoon kunnen werken?”). Voor je het weet zie je wat je denkt te zien. 

(*) De kids hebben thuis ruzie of plagen elkaar.. Je ziet het als vader of moeder, je erageert erop en je hebt er de pest over in. Gewoon: omdat dat vaker voorkomt en je daar een hekel aan hebt. Je let erop, je reageert erop. Dat ze tussendoor ook heel goed samen spelen of elkaar lekker met rust laten? Dat registreer je minder scherp en je houdt er niet goed rekening mee als ze elkaar even later in de haren zitten en je in de benen springt.

(*) Op de Olympische Spelen wordt de ene zilveren medaille gewonnen (gouden randje). Bij een andere zilveren medaille is het goud dat verloren is. Verwachtingen maken dat je anders kijkt. Je ziet de prestatie niet op zich zelf. De prestatie wordt flink ingekleurd door randzaken en meningen. 

Wat zouden we onszelf toch een lol doen als we vaker zonder eigen voorprogrammering scherp zouden kijken én zien. Gewoon in de volle breedte zien en scherp registreren. Zonder al te veel eigen inperking en inkleuring vooraf. Zou fijn zijn om het zo te doen. Ik ga in ieder geval weer eens een nieuwe poging wagen. 

In plaats van door een smalle trechter kijken [en zien wat je verwacht te zien & heel veel niet op te merken] gewoon gaan voor een mooie panoramablik. Met lekker waar nodig in- en uitzoomen voor scherp zicht. Dan zien we veel meer. Kun je lekker verwonderen. Goed kijken. Genieten. Gewoon doen. Niet kort, maar breedzichtig


** Henk Boshove | 21 augustus 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Advertenties

Kort zuchtig 

In fotoblog, Kinderen, natuur, verwonderen on maart 6, 2016 at 8:55 pm

Natuurlijk hebben we dat allemaal wel eens. Van die dagen dat we het allemaal net iets minder goed kunnen hebben. Minder goed dan op de meeste andere dagen. Dat je somber wordt. Dat die mooie gloed er even vanaf is.

Van die dagen dat nieuws, TV, kranten, websites, radio, social media, gesprekken, etc alleen maar berichten brengen waardoor je geïrriteerd raakt. Van die dagen dat je je vol verwondering afvraagt waarom zoveel mensen steeds vanuit één perspectief naar de wereld kijken. Hun eigen belang steeds 1.000% voorop.

De laatste tijd heb ik het gevoel dat steeds meer mensen alles op een weegschaaltje leggen. Het lijken wel kleine kinderen. Ik heb als vader thuis vaak aan onze kids uitgelegd dat het er niet om gaat dat ze hetzelfde krijgen. Ieder heeft andere dingen nodig. We kijken wat nodig is, wat kan, wat spontaan uitkomt. Denk zelf maar positief mee. We leggen ook uit dat er dingen zijn die minder leuk zijn. Die moeten ook. Punt uit.

Niks gelijk verdelen. Niks allemaal hetzelfde. Dat zijn geen haalbare of zinvolle uitgangspunten. Niet alles wat je hebt kan zo blijven. Veranderingen horen erbij. Klagen helpt weinig, deal with it. Onze kids snappen dat volgens mij inmiddels redelijk goed.

Helaas.Veel mensen zijn er heilig van overtuigd dat het alles gelijk & niks veranderen wèl het uitgangspunt is. Gaan klagend-schreeuwend-protesterend-kreunend-zuchtend door het leven. Dan is het leven zwaar. Dan maak je ’t anderen en jezelf zwaar.

Maakt niet uit over welk actueel thema het gaat: mensen schreeuwen vaak om het hardst. Niet eerlijk! Waarom zij wel? Waarom wij niet? Waarom moet dat veranderen? Waarom moet dat hier? Ik krijg niet scherp waarom. Is het onvrede? Denken mensen er recht op te hebben? Is het angst? Geen verandering? Houden wat je hebt, vooral niet delen? Veel mensen praten vooral van zich af. Slaan geen brug naar de ander.

Soms kan ik er gewoon even minder goed tegen. Dan ga ik extra lang de natuur in. Maak ik wat foto’s. Kijk ik in alle rust naar de mooie dingen die daar te zien zijn. Tenminste, als je er op let. Als je er voor openstaat. Als je er bij stilstaat. Ook in de natuur zijn helaas veel mensen die “blind” langs al het moois lopen.

In de natuur is niks gelijk, is niks eerlijk verdeeld. Daar groeit en bloeit alles naast en door elkaar. Niets blijft gelijk. Daar verandert continue alles. Elk seizoen. Niks houdt veranderingen tegen.

Als ik dat weer thuis komt lijkt de wereld altijd weer mooier. Kijk ik weer met positieve energie naar mensen. Kan ik weer om anderen en om mezelf lachen. Want ik piep zelf ook wel eens natuurlijk.

Het leven heeft zoveel moois te bieden. Laten we daar als mensen niet kortzichtig aan voorbij gaan. Laten we niet steunend en zuchtend problemen alleen maar groter maken. Zo Kort Zuchtig

** Henk Boshove | 6 maart 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

%d bloggers liken dit: