Henk038

Posts Tagged ‘Muziek’

Goede band & goed gezelschap

In Familie, gewoon doen!, Kinderen, Memories, Muziek on oktober 15, 2017 at 9:55 pm

Op social media wordt je tegenwoordig tot het uiterste vermoeid met berichten over “memories” “herinneringen” “gebeurtenissen” “herbeleef deze dag 5 jaar geleden” etc etc. Alles erop gericht om je vaker/langer op hun sociale platform te krijgen/houden. Meestal negeer ik het. Vandaag zag ik echter iets waar ik om moest lachen.

Waarom ik moest lachen? Ik kreeg de melding dat ik op 15 oktober 2016 naar een concert was geweest. Met m’n dochter. Dat laatste wist ik natuurlijk nog wel: we gingen samen naar het (mooie!) optreden van Daughter in Tivoli Vredenburg (Ronda) in Utrecht. Ik wist alleen niet meer dat dit op 15/10 was. Dat vond ik wel grappig.. want vandaag ga ik weer naar een concert. Samen met iemand..

Ik ga deze keer niet met m’n dochter, maar met m’n vrouw. Vandaag – 15 oktober 2017 – zijn we samen bij het concert van Angus & Julia Stone in de AFAS Live, in Amsterdam. Lekker genieten van enkele oude songs en kijken hoe hun nieuwe songs live klinken. Helaas is het concert in de AFAS (v/h de HMH).. dus dan heb je nooit echt goed geluid. Ook vanavond helaas niet. Wat een galmbak. Dan merk je pas weer hoezeer we verwend zijn met het geluid & de akoestiek in Hedon Zwolle!

Toeval en nogal grappig vind ik zelf. Twee keer op dezelfde datum samen naar een concert. Ik ga best vaak naar concerten. Maar meestal naar Hedon. Misschien moet ik er maar een traditie van maken.

Gewoon elk jaar op 15 oktober ergens in Nederland (of daarbuiten?) naar een concert. Samen met één van de kids of – net als vanavond – met ons tweeën. Lekker genieten van live muziek: goede band met goed gezelschap

** Henk Boshove | 15 oktober 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Advertenties

Dansen Ouwe, Dansen! 

In Geluk, Kinderen, Muziek on juni 5, 2017 at 9:19 pm

Vandaag zag ik ze huppelen. Stralen. Soepel (of iets wat dicht in de buurt kwam) bewegen. In hun eentje of met z’n tweeën. Soms zacht wiegend, bijna zonder dat ze het zelf door hadden. Soms uitgebreid, uitdagend en met grote bewegingen. Met grote glimlachen op het gezicht. Weer anderen verstild alsof de wereld even niet meer bestond. Alsof er rondom hen heen helemaal niks meer was op dat moment.

Ik was dit weekend op het Ribs en Blues festival in Raalte. Vooral bij de wat oudere, traditionele blues (Walter Trout was bijvoorbeeld ge-wel-dig) was het fantastisch om te zien hoeveel mensen van hoge leeftijd nog lekker stonden te dansen. Sommigen hadden zich er zelfs speciaal mooi voor aangekleed. Prachtig. Dansen alsof de wereld om je heen niet bestaat. Of dansen en genieten dat veel anderen naar je kijken. Allebei zag ik gebeuren.

Ik heb van de dansende oudjes genoten. Stil dansend tussen de vele vele duizenden bezoekers aan het festival. Blues is emotie. Dat zag je overal. Op het podium en in de zaal. Op het podium zag je het heel mooi bij Walter Trout. Die vertelde over zijn periode van ernstige ziekte. Hoe zijn vrouw hem daarbij ontzettend geholpen had (na het nummer “Hold me” dat hierover gaat – hij kondigt dat aan op de foto’s hierboven – had hij het even heel zwaar). Hij had het ook over de fijne hulp van zijn vriend Bob. Die was er ook, speelde lekker mee op mondharmonica. Blues is emotie. Jankende gitaar en jammerende mondharmonica.

Een festival als Ribs en Blues trekt mensen van 2 tot wel 90 jaar. Jong en oud talent op het podium, jong en oud swingend en genietend in de tent. Als ik straks heel oud ben, hoop ik niet sacherijnig achter de geraniums te zitten. Wil ook dan nog graag genieten van festivals, mensen en muziek. Nog lekker uit mijn dak kunnen gaan zonder mij iets aan te trekken van mijn oudere lichaam of van andere mensen. Als het oude artiesten als Walter Trout (maandag) en The Red Devils (zondag) lukt… Als het die genietende oudjes in de zaal lukt… Dan kan ik dat toch ook?! 

Besloten dat ik er alles aan blijf doen om het genieten op festivals heel lang vol te blijven houden. Ben ik eigenwijs genoeg voor. Volhouden! Net zo lang tot mijn eigen kinderen hun vader uitlachen. Dat maakt mij niks uit. Laat ze maar lol hebben om een dansende ouwe opa. Een opa die samen met andere oudjes vrolijk de tent op de kop zet! Het liefst elk jaar op Ribs en Blues. Qua sfeer, mensen, eten en muziek een verdomd fijn festival.

Maar misschien komt het wel niet zo ver dat ze mij uitlachen. Misschien moedigen m’n 3 kids mij wel aan! Dansen pap! Dansen! Misschien doen ze zelf wel lekker mee. De blues is niet mooi om te hebben. Wel mooi om intens van te genieten. Ribs en Blues: je was weer fantastisch! Ik genoot onder meer ontzettend van The Grand East, Detonics, My Baby & Walter Trout! In de zaal genoot ik van alle mede-bezoekers! 

Thx! We komen terug. De komende 50 jaar. Op z’n minst. Dansen zullen we. Tot we de kist ingaan. Dansen Ouwe, Dansen! 


** Henk Boshove | 5 juni 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Samen LOS(T) gaan 

In Geluk, Kinderen, Muziek, Zwolle on oktober 30, 2016 at 7:45 pm

Ook al is deze papa al in de vijftig, hij mag nog wel graag los gaan. Soms met een plan, soms ongepland. Soms in z’n eentje, soms samen met anderen. Meestal is daar weinig voor nodig. Dat is fijn. Maar soms, heel soms.. dan wordt dat losgaan georganiseerd. Dat is ook fijn!

Zaterdag mocht ik georganiseerd los(t) gaan. Dus niet met de kids naar de sportvelden, maar de stad in. Ik kreeg niet meer mee dan wat adressen & namen. Namen van bands en adressen van leuke plekken in de stad waar ze spelen. Van alles door elkaar en deels tegelijk. Het is dus kiezen waar je heen gaat en tot hoe lang. En zorgen dat je op tijd bent. Want voor elk optreden geldt vol is vol! 

I Have A Tribe – Statenzaal Zwolle


Dat georganiseerd los(t)gaan in Zwolle heet Let’s Get Lost – in music and places. Een festival met de stad als festivalterrein. Met een polsbandje heb je toegang tot alle plekken (zoals een café, popzaal, museum, galerie, monumentale Statenzaal of laaddock van het theater). Je krijgt een mooie mix voorgeschoteld aan nieuwe (indie)muziek. Van verstilde pianoklanken tot garagerock. Van beukende synthesizer via scherp gitaargejank naar fijne samenzang.

Ik koos zo goed ik kon en ik fietste keer op keer stukjes door de stad tussen 15u en 03u. Om toch maar vooral alle bands te zien die mijn interesse hadden gewekt. Want als ik eerlijk ben: van de meeste bands op het festival had ik drie maanden geleden nog nooit gehoord. En DAT is nu juist één van de leukste dingen van Let’s Get Lost. Nieuwe fijne muziek ontdekken en ze live zien & ervaren!

Alex Vargas – grote zaal Hedon

Je koopt een ticket en je krijgt een polsbandje voor alle middag- en avondsessies in de stad EN voor de afterparty in café In De Buurt. Dat is dus onnoemlijk veel plezier op 1 dag. En dat voor slechts €25. En het mooie is: je krijgt nog veel meer dan dat. Zowel vooraf, tijdens als na afloop van het festival. 

Vooraf start de online ontdekkingstocht met programma & spotify playlist. Heerlijk grasduinen in nieuwe muziek. Je eigen blokkenschema maken & aanpassen. Tijdens het festival kun je lekker ervaringen uitwisselen met anderen in de stad. Wat heb jij gezien? Wat vond je goed of minder goed? Wat was het mooiste? Na het festival heb je tientallen mooie herinneringen en mooie muziek gesprekken. Heb je nieuwe muzikale helden waar je veel van wilt weten. Heb je zin om sommige bands opnieuw (langer!) te zien. Wil je bands die je helaas niet zag snel ergens anders bekijken en horen. 

Blokkenschema Lets Get Lost 2016

Bij “normale festivals” zijn er altijd bands die je goed kent of al eerder hebt gezien. Sommige bands staan trouwens op bijna elk festival (voorspelbaar). Ze spelen in tenten waar de geluidskwaliteit vaak niet top is (jammer). Tenten waar je vaak met duizenden anderen tegelijk staat (slecht zicht). Toch zijn die festivals erg leuk op z’n tijd. Maar Let’s Get Lost is speciaal. Die organiseren dit bijzondere feest in de mooie binnenstad van Zwolle. Op bijzondere plekken. Met pareltjes van minder bekende bands. 

Soms sta je met tientallen anderen, soms met een paar honderd. Geen massaal festivalterrein, maar overal mensen die kriskras door de stad lopen/fietsen op weg naar muziek. Kortom: ik hou ervan. Ik ben zaterdag heerlijk verdwaald in de muziek en op mooie plekken in Zwolle. Zondag zat ik lekker na te genieten. Van de beelden in mijn hoofd, op m’n telefoon & camera. Van songs die bleven hangen in m’n hoofd. 

Folly & the Hunter – in Museum De Fundatie


Thuis liet ik horen wat ik had gezien.  Maar na een tijdje vond iedereen hier in het gezin dat wel mooi geweest. Ik bleef dus alleen genietend achter. Op een plekje uit het zicht, met oordoppen in. Terugdenkend bleef dit het meest hangen: *de Belgische “Alex Vargas” die helemaal vol gas ging in Hedon (binnenkort op een groot festival bij u in de buurt) *de fraaie akoestische sessie van het Canadese “Folly & the Hunter” in Museum De Fundatie (met uitzicht over Zwolle) *de intimiteit van “I Have A Tribe” met zijn Ierse zang en pianomuziek in De Statenzaal (de mooiste zaal van Nederland).

Ik ben nu wel weer thuis, maar ik (ver)dwaal in gedachten nog even heerlijk door. Thanks boys & girls in Zwolle (Frank Erik Ronald + Harold Helga & many many others zakelijk & vrijwillig) voor het organiseren van dit bijzonder fijne festival in 2016. En in 2017? Dan is iedereen – ook van buiten Zwolle – weer welkom. Editie 6 van @Letsgetlostlive is dan op zaterdag 28 oktober 2017. Fijn. Ga je mee? Kunnen we samen LOS(T) gaan

[Hieronder als extraatje een opname van Erik Delobel van 1 song van Folly & the Hunter in museum De Fundatie.. om nog even na of mee te genieten]


** Henk Boshove | 30 oktober 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

Muziek op mooie plaatsen – zoals in de Wolk van De Fundatie, met uitzicht op de Peperbus


verhuizen! Naar Raalte & Hellendoorn 

In Familie, Geluk, Kinderen, Muziek, Zwolle on mei 29, 2016 at 6:37 am

Zo’n fijne stad als Zwolle heeft alles wat ik belangrijk en mooi vind. Ik ben er geworteld. Onze 3 kids zijn er geboren. Het is een stad met 125.000 inwoners, die gelukkig nog steeds een heerlijk relaxte vibe heeft. Ik zeg altijd: ik wil nooit meer weg uit Zwolle.

Maar toch hè. Onze buren in Salland, Raalte & Hellendoorn, zijn al jarenlang goed bezig. Die kunnen iets waar ik erg van hou: verrekte goede muziekfeesten bouwen! Fantastische bands, goed eten en drinken, ruimte om te gaan en staan waar je wilt, relaxte sfeer. Top!

Uitzicht op Mainstage Dauwpop vanuit The Barn

De afgelopen weken was ik eerst 2 dagen in Raalte op Ribs en Blues. Gisteren bijna 12 uur op Dauwpop bij Hellendoorn. Dat lopen van ’t ene naar ’t andere podium. Op zoek naar ’t pure geluksgevoel van live muziek & goede bands. Dat is de grootste fun. Dat je na een mooi optreden met een rare glimlach op je smoel verdwaasd een tent uitloopt. Dat!

Op Ribs en Blues was ik helemaal weg van het optreden van Ryan McGarvey. Ik genoot ook enorm van Laurence Jones en Revel in Dimes. Op Dauwpop was MY BABY voor mij het absolute hoogtepunt. Maar ik ging ook uit m’n dak bij fijne bands als Indian Askin, Fresku, Drive Like Maria & De Staat. Wat een weelde, al die goede muziek op 1 dag.

snapseed-17

Ryan McGarvey – RibsenBlues 2016

Dank Salland. Dank Ribs en Blues. Dank Dauwpop. Dank Raalte & Hellendoorn. Dank dat wij als muziekliefhebbende Zwollenaren elk jaar in zulke grote getale welkom zijn op jullie sublieme muziekfeesten. Fijn! Genieten we heel erg van. Thanks buren!

Als tegenprestatie bieden wij jullie graag ons bevrijdingsfestival, Hedon, de Zwolse Theaters & De Fundatie aan. Je kunt komen eten Bij Broeders, La Stalla, Kotaradja of een ander fijn restaurant. In mooie Zwolse cafés als In De Buurt, De Singel, De Hetebrij en Het Beugeltje zijn jullie ook altijd welkom. Koffie kan elke dag bij Espressobar Maling. Kijk maar wanneer jullie kunnen. Jullie zijn ’t hele jaar welkom. Doen we graag.

P1130531

MY BABY – Dauwpop 2016

Vandaag heb ik mijn voeten rust gegeven. Dat was wel even nodig. Vandaag ook als papa de verjaardag van onze jongste zoon gevierd die is 11 geworden (en elk jaar meegaat naar Ribs en Blues). Tussendoor relaxed nagenoten. Nagenoten van 3 dagen in mei vol zon + super bands + fijne mensen + goede sfeer in Raalte & Hellendoorn. Nagenoten van zoveel moois dicht bij huis. Daar wordt een mens blij van. Volgend jaar weer!

snapseed-19

Al nagenietend kreeg ik vandaag een idee. Misschien moet ik in ’t vervolg maar gewoon in mei een maand verhuizen. Mei is ook de tijd van de asperges – die zijn dan in Salland volop verkrijgbaar. Ook lekker. Thuis binnenkort even overleggen als gezin of we dat zien zitten: één maand per jaar uit Zwolle en verhuizen! Naar Raalte & Hellendoorn

** Henk Boshove | 29 mei 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

Nieuw oud – oud Nieuw

In fotoblog, Memories, Muziek, Zwolle on oktober 25, 2015 at 8:09 pm

Ik mag af en toe graag even de deur uitgaan naar een donker zaaltje. Een zaaltje met geroezemoes en verwachtingsvol gelach. Zo’n zaaltje met hier een daar een lamp en een passend muziekje om de stemming erin te brengen. 
.

image

Holy Holy op Lets Get Lost 2015 Zwolle

Van die zaaltjes – klein groot oud nieuw – waar bands met een gitaar nog gewoon lekker live muziek maken. Zalen waar al honderden bands, zangeressen, zangers, gitaristen, drummers, toetsenisten en andere muzikanten hebben gespeeld. Zaaltjes waar al duizenden mensen van live muziek hebben genoten. 

image

St.Tropez op Lets Get Lost 2015 Zwolle

Zaterdag 24 oktober was festival Let’s Get Lost (in Music and places) in Zwolle. Op allerlei gewone en ongewone plekken in de stad speelden bands. Hele fijne bands. Sommige kende ik al, maar vele waren nieuw. Heerlijk om dan rond te lopen/fietsen in de stad. Van optreden naar optreden. Van band naar band. Steeds weer een nieuwe band, nieuwe muziek, nieuwe ervaringen. Puur genieten!

image

Husky op Lets Get Lost 2015 Zwolle

Mijn kids snappen daar niks van. Die vinden een half uur of een uur naar dezelfde band kijken en luisteren saaaaaaai. Ze vinden die muziek (allemaal met stevige gitaar) ook niet mooi. Ze snappen ook niet wat er nieuw is aan die (gitaar)muziek. In hun oren klinkt het als oude muziek. Ouderwetse muziek. 

image

Pauw op Lets Get Lost 2015 Zwolle

Nee… Dan hun nieuwe muziek. Snelle melodieën. Half gerapte platen. Meestal hoog tempo. Veel electronica en computerwerk. Tsja. Soms vind ik het ook wel leuk, vaak ook niet. Maar meestal is hun “nieuwe” muziek niet nieuw. Het zit boordevol met samples van oude hits. Het zijn remakes, covers, mashups. Er wordt zwaar geleund op of geleend van oude muziek. Maar dat horen en weten die kids van mij niet. Want ze kennen die oude nummers natuurlijk niet. Geeft ook niet.

image

Ryley Walker op Lets Get Lost 2015 Zwolle

De kids waren blij dat ze niet mee hoefden naar Let’s Get Lost in Zwolle. Ik koos voor St.Tropez, Husky, Ryley Walker, Holy Holy, Paceshifters, Pauw en Dazzled Sticks. Ook de afterparty bij café InDeBuurt hadden ze vast niet mee willen maken. Ik was er gelukkig wel bij. Sterker nog. Ik had het niet willen missen. Voor 2 tientjes 10 uur geluk door mooie bands die live spelen.

image

Paceshifters op Lets Get Lost 2015 Zwolle

Naast veel mooie nieuwe herinneringen neem ik drie dingen specifiek mee van Let’s Get Lost. (1) Prachtige nieuwe muziek. Ik ontdekte dat Holy Holy uit Australië live een geweldige aanrader is! (2) De schoonheid van combinatie plek en band: Husky in de monumentale Zwolse Statenzaal. Perfect samen! (3) Het mooie van pure liefhebbers: de Paceshifters speelden na hun optreden in Hedon ook nog een lange set in ’t café. Zelfs om 3 uur ’s nachts hadden ze er nog geen genoeg van!

image

Dazzled Sticks op Lets Get Lost 2015 Zwolle

Dat er op zo’n festival voor mij nieuwe muziek is en mijn kids het ouderwetse muziek vinden – dat maakt niet uit. Dat ik in hun nieuwe muziek veel oude nummers gerecycled terug hoor – dat maakt niet uit. Wat wel uitmaakt is dat zij en ik van muziek blij, rustig, opgewonden, tevreden, gelukkig worden. Dat muziek belangrijk is. 

image

Paceshifters in Café IndeBuurt - Afterparty Lets Get Lost 2015 Zwolle

Muziek raakt! Who cares wat voor muziek het is: Nieuw Oud – Oud Nieuw


[Wil je iets zien van Holy Holy? Kijk dan even naar deze live opname! >>>>> tot eind kijken – daar zit lekkere gitaarsolo plus mooie shots! >>>>> Holy Holy // You Cannot Call For Love Like a Dog // Live Session]





Ouderwets ellebogen werk op zaterdagavond!

In Familie, Kinderen, Muziek on maart 10, 2013 at 7:51 am

We zijn niet zo van het TV kijken hier in huis. Nou ja, de kids wel. Wij (als ouders) niet. We hebben dan ook maar één TV in huis. Geen abonnementen om op PC, laptop, tablet of smartphone tegelijk TV te kijken. Wat een onzin (vinden wij).

We proberen de kids onderling te laten overleggen wat er op die ene TV komt. Als ze TV mogen kijken dan hè. Dat is alleen op bepaalde tijdstippen, niet de halve dag. Maar als ‘ie aan mag dan moeten ze er zelf uit zien te komen. Aangezien de kids 13, 11 en 7 zijn liggen de voorkeuren soms wat uiteen. Maar meestal lukt dat wel. Soms niet.

image

Behalve op zaterdagavond. Op zaterdagavond willen vader en moeder af en toe ook wel eens TV te kijken. Zeker als er leuke muziekprogramma’s op zijn zoals de laatste tijd. Dan nemen wij de TV over. Niet elke week. Wel regelmatig.

Gisteravond bijvoorbeeld. Toen had de VPRO een leuke documentaire op NL 3 over Elbow. Dat vind ik lekkere muziek en dat wilden we eigenlijk wel kijken. De kids waren het daar niet mee eens. De oudste twee dan. De jongste lag toen al lekker te slapen.

[Elbow – One Day Like This (Live At V Festival, 2009)]

De kids vonden Elbow maar zeikmuziek. Met zo’n viool erbij en zo. Elbow. Dat was toch he-le-maal niks. Al helemaal niet in vergelijking met One Direction of een fantastische hit als Thrift Shop.

Zij keken veel liever naar de “bagger” programma’s op de commerciële omroepen. Eén of andere vage “weet ik veel” quiz, een he-le er-ge show met vader EN zoon Brandsteder (OMG) en een slechte improvisatieshow. Dat was wat er bij hun al zappend voorbij kwam. Maar die pulp wilden wij ab-so-luut niet zien. Dat die programma’s echt helemaal niks waren hadden ze overigens zelf ook vrij snel door. Gelukkig maar.

Maar goed… we hadden dus sinds tijden weer eens een discussie over de afstandsbediening. Ellebogenwerk bij Elbow. Wel toepasselijk. Uiteindelijk van Elbow wel wat gezien maar weinig gehoord. Dat wordt dus uitzending gemist opzoeken.

Vanochtend vroeg op youtube nog maar eens lekker wat video’s van Elbow gekeken en geluisterd. Deze keer zonder “elbow” work van onze “lippy kids”.

[Macklemore & Ryan Lewis – Thrift Shop feat. Wanz]

Overigens, ik vind dat hitje Thrift Shop zelf ook wel geinig. Gelukkig maar, want die komt nogal vaak voorbij hier in huis. Kids… U gotta love ‘m! Voor wie Thrift Shop van Macklemore niet kent, hier het youtube filmpje.

Ga ik ondertussen mijn ellebogen even een beetje aanscherpen. Ben ik de volgende keer nog beter voorbereid op ouderwets ellebogenwerk op zaterdagavond!

KILL we komen HARD! Fasten your seatbelts!

In Familie, Kinderen, Muziek on maart 1, 2013 at 9:41 pm

Kinderen. Meestal willen ze alles snel en hard (en snel). Stuiterend de roltrap op en neer (het liefst TEGEN de stroom in). Hard rennen, ook als het druk is op straat. Lekker wild dwars door het bos, bladeren schoppen. Springen in huis alsof het een gymzaal is. TV keihard aan en er nog dwars doorheen praten. Bij een film lekker snel de saaie stukken doorspoelen. Op schaatsen als Erben Wennemars in zijn wildste dagen over de ijsbaan.

Veel drukte en lawaai, weinig rust. Never a dull moment. Het leven met kids geeft je regelmatig het gevoel dat je in een Olympische achtbaan zit. Harder, hoger, sneller! Nooit eens een keer relaxed en rustig met een slakkegangetje…
image
Meestal keihard en op volle snelheid. Tot ze moe zijn en omvallen in hun bed. Of achterin de auto in slaap vallen, meestal als je bijna thuis bent. Maar anders… Anders niet!

Maar nu heeft één van mijn kids, de jongste, opeens wel de behoefte om het kalmer aan te doen. Ik weet niet wat mij overkomt. Hij wil in de auto relaxen. Wel met de luidsprekers op max, dat dan weer wel. Maar dan wel rustig rijden. Hij heeft namelijk ontdekt dat als je langzaam rijdt, dat je dan meer leuke muziek kunt luisteren in de auto. Met meneer zelf aan de knoppen, op zoek naar lekkere muziek!

Dus nu is het steeds “niet zo hard papa” “kun je rustiger rijden papa”. Sterker nog, het is zelfs zo erg dat we (als we er al zijn) niet zo maar de motor af kunnen zetten en uit kunnen stappen. Eerst moet zijn favoriete liedje nog even één keer helemaal gedraaid worden!

En wat is zijn favoriete liedje dan? Dat is in de auto al een tijdje Broodje Bakpao van The Opposites. Met Sef en die slome Gers Pardoel. Maakt hem niet uit. Wisselend tempo (lekker met volume spelen), Nederlandstalig (kan ‘ie verstaan), lekkere beat (headbangen) en – vooral – een paar lelijke woorden erin (hard om lachen).

Met de boxen op 100 rollen we door de straat.
Kill we komen HARD! Fasten your seatbelts!

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

Hier de songtekst. Kunnen jullie net als mijn zoon lekker hard meegillen:

Kill we komen hard, je kan het niet ontkennen
Die pannenkoeken moeten aan deze nieuwe stroop wennen
Van het noorden naar het zuiden, van A-Town to roffa
Brengen we je kruiden, concurreren met je shoppa
We hangen in je buurt, net als schoenen aan je lantarenpaal
Dit is voor de gek, maar soms ben ik zo dus doe normaal

Kill we brengen herrie, de buurt z’n nachtmerrie
Deze kerel komt wederom in de game, vraag het lerrie
Plus ik ben je juice, net als de eerste film van pak mij brou bitch
Me broekriem zit losjes, maar m’n flows zitten strak
En die gasten willen lullen, maar ik hou het zelf bij poenie
Je doet een hoop commotie, maar je neppen flows doen niet
En die gasten willen lachen, maar we lachen naar de bank
Dus zijn ze niet meer dankbaar, dan worden ze bedankt
Dus thanks voor je geintjes, en thanks voor je zijn
Want niemand is een topper zoals ik met die rijms

Broodje warm vlees, broodje bakpao
Broodje warm vlees, broodje bakpao
Broodje warm vlees, broodje bakpao
Rol door de stad op me Vespa, ciao

Broodje warm vlees, broodje bakpao
Rollen door de stad op m’n Vespa, ciao
Broodje warm vlees, broodje bakpao
Verekste mongol, wat kijk je nou?

Wie noem je new kid in de sience? Stylo is te clean.
Door de jaren heen verwesterd, maar geboren in de lean.
Daar in het diepe zuiden waar ze leunen op m’n tracks
In een groene Opel Manta met een matje in hun nek
En een broodje warm vlees, of een broodje bakpao
Daar bij de snackbar op de hoek pompen ze daily die sound
Geen album in de winkel maar de bars worden groter
Ben geen hype rapper maar bewust van de mode

Een paar nieuwe Oasics of Clarks in het beige
Steeds meer fans, steeds meer om te matchen
Splinter nieuwe jeans, met wat gaten op de knie
Nieuwe tatoo op de arm, laat me vader hier niet zien
Zolang ik knaken maar verdien, met wat ik doe en wil
Want wat ik doe met skills word met never niet te veel
Ze willen dat ik fout doe, willen dat ik grouw doe
Willen dat ik helemaal crazy word, maar zeg ze houdoe

Broodje warm vlees, broodje bakpao
Broodje warm vlees, broodje bakpao
Broodje warm vlees, broodje bakpao
Rol door de stad op me Vespa, ciao

Broodje warm vlees, broodje bakpao
Rollen door de stad op m’n Vespa, ciao
Broodje warm vlees, broodje bakpao
Verekste mongol, wat kijk je nou?

Op vrijdag naar de kerk. Met een milky way. Moet kunnen!

In Muziek on maart 30, 2012 at 10:50 am

Het is vrijdag. Deze week was de sterrenhemel mooi. Vooral de eerste dagen. Venus, jupiter, de maan, heldere sterrenhemel. Prachtig.

Mijn hoofd heeft dat feilloos opgepakt. Plakte er een liedje aan vast dat de nodige dagen in mijn hoofd bleef zitten.

image

Welk liedje? “Under the milky way” van The Church. Naar de kerk op vrijdag in plaats van zondag. Met een milky way. Moet kunnen.

De songtekst die blijft hangen bij mij is “Wish I knew what you were looking for. Might have known what you would find“.

Over die tekst zitten nadenken. Zou je dat moeten willen weten. En als je dat zou weten, zou je dan voor een moeten willen invullen wat dat betekent. Hmmm.

Hier de song. Niet de originele uptempo uitvoering. Maar een langzamere versie. Vooral gekozen vanwege de prachtige beelden erbij!

Onderstaand de hele songtekst:

Sometimes when this place gets kinda empty
The sound of the breath fades with the light
I think about the loveless fascination
Under the milky way tonight

Lower the curtain down on Memphis
Lower the curtain down on me
I got no time for private consultation
Under the milky way tonight

Wish I knew what you were looking for
Might have known what you would find

And it’s something quite peculiar
Something shimmering and white
It leads you here, despite your destination
Under the milky way tonight

Wish I knew what you were looking for
Might have known what you would find
Wish I knew what you were looking for
Might have known what you would find

And it’s something quite peculiar
Something shimmering and white
Leads you here, despite your destination
Under the milky way tonight

Wish I knew what you were looking for
Might have known what you would find
Wish I knew what you were looking for
Might have known what you would find

Under the milky way tonight
Under the milky way tonight
Under the milky way tonight

I can think of a thousand reasons why I don’t believe in you

In Muziek on maart 16, 2012 at 2:20 pm

Ook deze week weer een liedje in mijn hoofd. Wat zeg ik… Twee liedjes zelfs. Het zijn twee liedjes van Angus en Julia Stone. “draw your swords” en “I’m not yours”.

image

Prachtige liedjes. Zacht en gevoelig gezongen maar met een stevige bite. Ze passen deze week prima bij mij. Deze week de twee cd’s van dit Australische duo gekocht. Aanrader.

Eén van de teksten die me niet loslaat is de volgende:

“I can think of a thousand reasons why I don’t believe in you. I don’t believe in you and I”

Heel lief gezongen. Met mooie piano en gitaar erbij. Maar natuurlijk dodelijk om tegen iemand te zeggen. Hoe zou dat voelen vraag ik me af. Wat doet zoiets met je. Geen ruzie, geen geschreeuw. Maar rustig zeggen dat je er niet meer in gelooft. Om wel 1000 redenen. Ouch!

Onderstaand de hele songtekst:

1, 2, 3Light me up a cigarette and put it in my mouth.
You’re the only one that wants me around.
And I can think of a thousand reasons why I don’t believe in you, I don’t believe in you and I.

Light me up a cigarette and put it in my mouth.
You’re the only one that wants me to die.
And I can think of a thousand reasons why I don’t believe in you, I don’t believe in you.

I’m not yours anymore.
I’m not yours anymore.
No, I’m not yours anymore.
I’m not yours anymore.

Jump into your white mobile and run away.
You’re always leaving me behind.
And I can think of a thousand reasons why I don’t believe in you, I don’t believe in you and I.

I’m not yours anymore.
I’m not yours anymore.
No, I, I’m not yours anymore.
I’m not yours anymore.

Light me up a cigarette and put it in my mouth.
You’re the only one that wants me around.
And I can think of a thousand reasons why I don’t believe in you, I don’t believe in you and I.

“HE’s JUST BEEN HERE”..het zal maar op deze wijze over je gezegd worden. Of gezongen!

In Muziek on februari 15, 2012 at 12:12 pm

Je hebt van die CD’s (ja, zo’n schijfje in een papieren doosje… een heel mooi papieren doosje in dit geval) waar je naar blijft luisteren. “You may never know what happiness is” van Lorrainville is zo’n album. Vol prachtige liedjes. En het mooie is dat als je blijft luisteren je mening over de “mooiste” liedjes op het album gaat schuiven. Bij mij althans.

“This old town” blijft voor mij nog steeds het allermooist. Ik zit te wachten tot de gemixte ‘live versie’ binnenkort met filmpje en al online komt. Ik luister de laatste tijd echter steeds vaker en steeds intenser naar het liedje met de kortste songtekst. Met nauwelijks zang en instrumenten. Maar WAT een intens mooie song. Wat ligt daar een gevoel in. Wat is de stilte in de muziek mooi. “He’s just been here”

He’s just been here – He creeps in like fear – He leaves me with waves of desire  to see him again – He never stays long – I guess he must know – The longer he keeps me company the harder it is to let him go

 

Het zal maar op deze wijze over je gezegd worden. Of gezongen. Nog mooier.  “He’s just been here”.

[Tekst en muziek: Marianne Oldenburg // Zang: Anneke van Giersbergen // Piano en Glockenspiel: Marianne Oldenburg]