Henk038

Posts Tagged ‘natuur’

deze Spaanse kust lekker!

In Familie, fotoblog, Geluk, Kinderen, natuur, Spanje, Vakantie, zien on augustus 1, 2017 at 8:52 am

We reden deze week urenlang over snelweg A8. De "Autovía del Cantábrico". We zagen vanaf de snelweg de prachtige streken Cantabrië, Asturië en Galicië. Steeds aan de linkerkant bergen, de "Picos de Europa". Aan de rechterkant steeds zee, de Golf van Biskaje & Cantabrische Zee. Later ook de Oceaan. Prachtige uitzichten. Prachtige landschappen!



Vanuit de auto helaas geen foto's van wat ik zag. Ik moest rijden. Bovendien zou je dan continue de (hoge) vangrail zien. Vooral vanaf de hoge viaducten (over dalen, rivieren of baaien) heb je vaak spectaculaire uitzichten. Prachtige baaien, stranden, valleien, landschappen, bergtoppen, rotsen in zee, idyllische dorpjes en meer van dat soort eye candy.

[tekst gaat door na onderstaande foto's]




Gelukkig is onze roadtrip door Portugal en langs de noordkust van Spanje geen vervoer van A naar B. De roadtrip ís de vakantie. Steeds circa 3 dagen op 1 plek. En als we rijden, dan stoppen we lekker vaak. We zouden wel 100 keer per dag kunnen stoppen. Maar ja… dan zouden we 's avonds niet in een gereserveerd bed liggen. Niet handig met kids.


Op vakantie zijn in Noord Spanje is een feest. Fijne mensen. Mooi land. Al rijdend zijn de uitzichten al geweldig. Als je de tijd neemt om uit te stappen, dan wordt het nog veel mooier. Ik snap wel dat véél Noord Europese vakantiegangers massaal naar de warme kusten van Spanje aan de Middellandse Zee trekken. Maar dit deel van Spanje is eigenlijk veel mooier!


Dat weten de Spanjaarden zelf ook. Die komen hier vakantie vieren. Het is hier woester, ongerepter, authentieker en (ook niet onbelangrijk) het is géén 35 à 40 graden in de zomer. Dat is fijn als je ook nog eens relaxt wat wilt doen & zien overdag. Spaanse toeristen genoeg, Buitenlandse toeristen zie je hier weinig.


Kijk je naar de zee dan zie je vaak hoge golven die tegen de rotsen knallen of die met een mooi geluid uitrollen op het strand. Die golven zijn niet alleen een lust voor het oog. Ze zijn ook heerlijk om in te duiken & te springen. Surfen kan ook. Met een groot longboard bijvoorbeeld. Maar dat laten wij aan anderen over. Wel leuk om naar te kijken.



We trekken hier rond. Op ons gemakkie. Zo waren we de afgelopen week onder meer in San Vincente de la Braquera, Llanes, La Isla, Salineras, Foz en Viveiro. Plus nog een dag langs de grote eb & vloed gebieden in het uiterste westen (tot aan Cedeiro, in de provincie A Coruna). De komende week gaan we om het westelijke puntje heen… Via de noordwest kust van Spanje weer naar Portugal.


Je zou hier moeiteloos drie maanden kunnen rondrijden, rondlopen, rondkijken. Achter elke bocht of heuvel schuilt weer een nieuw dorpje, haventje of een mooie baai. Het glooit en het is groen. Gedurende het jaar vallen hier namelijk genoeg regenbuitjes. Zomers nauwelijks. Dat is fijn. Overdag schijnt meestal de zon, maar het is niet super warm. Ook fijn (vinden wij).



Als je rondrijdt dan ziet je hier veel rotsachtige kusten met strandjes er tussen. Soms lijkt het op de kust van Bretagne. Dan weer steile kliffen zoals in Noorwegen. Zeer afwisselend. Tussendoor stukjes idyllisch Zuid Europees of stoer Noord Spaans. Het is een mooie mix. Verrassend. Nooit saai. En vrijwel nergens ontsierende hoogbouw.


Fijne roadtrip zo langs honderden kilometers Noord Spaanse kust. De kids vinden het leuk. Ik ook. Jammer dat we hier niet compleet zijn als gezin. Misschien gaan pap & mam (als de kids uit huis zijn) dit samen nog maar eens doen. Relaxt van stadje naar haventje. Van terrasje naar strandje. Maar dan zonder gereserveerd bedje. Kan tegen die tijd mooi met een klein campertje.

Noord Spanje is voor een fijne zomervakantie een echte aanrader. Probeer het maar eens. Wij vinden deze Spaanse kust lekker!

** Henk Boshove | 1 augustus 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

We leven het leven

In Familie, Kinderen, natuur on juli 9, 2017 at 9:35 pm

Deze weken komt er van alles over ons heen. Gebeurt er van alles met ons en om ons heen. Kleine stroomversnelling. Daar proberen we goed mee om te gaan. Keuzes maken, prioriteren en op je gevoel af gaan. Doen wat nodig is. Soms lukt dat goed, soms even iets minder. Veel dingen aan de kop, veel gedachten in onze hoofden. Heeft iedereen wel eens. Zo niet? het komt!

Onze dochter vliegt uit. Loslaten. Eindexamen gedaan. Vakantiewerk, feestjes, concerten. Op zoek naar haar eigen weg vindt. Minder in huis, minder contact. Straks op kamers. Mooi en wennen. De ene zoon midden in een zware toetsweek. En dat terwijl het mooie weer (en meer) lonkt en de schooltegenzin uiteraard groeit. Niks niet makkelijk die laatste loodjes. Jongste zoon midden in afsluiting lagere school. Musical, BBQ’s, afscheidsfeestjes. Afscheid nemen. (Schoon)vader met snel slechter wordende gezondheid. Hoe verder? Dat houdt ons nogal bezig. Aan de ene kant mantelzorg (met liefde) en aan de andere kant kopzorg (met hart- en hoofdpijn). 

Beetje hectisch momenteel. Het leven met volop drukte op de vierkante (privé) centimeter. Komt bij iedereen wel eens voor. Momenteel bij ons. Ontspanning is daarbij nodig. De natuur helpt. Even weg van drukte en genieten van dieren, bomen, uitzicht, zon en maan. Af en toe even lekker lachen met leuke mensen om ons heen helpt ook. Minder online ook, want real life vergt extra energie. 

Het leven stormt om ons heen in alle mooie & lastige facetten. Soms stormen we tegen, soms waaien we mee. We leven het leven


** Henk Boshove | 9 juli 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Horizon Taal 

In Kinderen, Memories, natuur, wandelen on maart 12, 2017 at 10:31 pm

Het vlakke Nederland is het mooist als er mooie accenten zijn die juist afwijken van de vlakke uitgestrektheid. Die mij daarmee de natuur extra laten “zien” en anders laten ervaren. Dat vindt natuurlijk niet iedereen. Sommigen noemen het horizonvervuiling. In mijn achtertuin, de uiterwaarden van de IJssel bij Zwolle, heb ik drie “landmarks” die voor mij daar beeldbepalend zijn. 


Aan de ene kant (links) de prachtige grote boogbruggen over de IJssel. Blauw en rood in het landschap, als liggende reuzen. Aan de overkant van de IJssel de grote oude kerk van Hattem. Vaak donker. Als een alziend iets, dat over de horizon tuurt.  Aan de andere kant (rechts) de schoorstenen van de oude IJsselcentrale. Twee pijlers die je altijd ziet als je op de dijk bent. Drie mooie bouwwerken die de schoonheid van de natuur extra benadrukken. Vind ik dan.


Binnenkort is dat echter verleden tijd. De IJsselcentrale wordt gesloopt. Op 18 maart worden de grote schoorstenen opgeblazen. Denk dat mijn kids het super mooi gaan vinden om dat spektakel live te zien. Hun papa vind er geen zak aan. Ik kijk er niet naar uit. Ik ga dat gebouw en vooral die hoge schoorstenen nogal missen in “mijn” mooie vlakke uiterwaarden. Het wordt straks iets van vroeger. Een herinnering.


Vandaar dat ik deze week nog even extra goed naar de pijpen heb gekeken. Ik heb het even extra ingeprent op mijn netvlies. Uiteraard ook een paar foto’s gemaakt. Na volgende week zijn ze er niet meer. De stilzwijgende getuigen van een industrieel verleden wordt het zwijgen opgelegd. Ze zijn uitgesproken. Straks alleen nog maar Horizon Taal 


** Henk Boshove | 12 maart 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Aangeharkte natuurtje 

In Italie, Kinderen, natuur, Vakantie, wandelen on augustus 7, 2016 at 9:48 pm

De overgang is wat heftig. Zo zit je nog tussen de grote kloven en enorme bergen in Italië. Een landschap gevormd in de ijstijd. De imposante gletsjers herinneren daar nog sterk aan. Geweldig om te zien en geweldig om er wekenlang te wandelen tussen de 2.000 en 3.000 meter hoogte.

Even een flinke dag rijden en dan zit je weer in ons eigen platte kikkerlandje. Totaal ander landschap. Netjes, gestructureerd en gecultiveerd. Ik liep vandaag m’n oude vertrouwde rondje van 7,5km door het eeuwenoude park Het Engelse Werk in Zwolle en het Spoolderbos ernaast. Er was net gemaaid. Alles was strak, overzichtelijk en kaal.

Ik moest even een paar keer slikken. Ik vind het daar altijd heel erg mooi. Alleen.. dat zag ik vandaag eerst niet. Het is net zoals de overgang van vakantiehuisje naar je eigen huis. Op vakantie is het lekker ongeordend. Hier een stapel, daar een stapel. Je hoeft niks en je leeft grotendeels buiten. Thuis moet alles weer op de juiste plek. Terug in het gareel. Opruimen. De kids vinden dat lastig. Die hebben na de vakantie altijd even moeite met die overgang. Ik had vandaag datzelfde tijdens het wandelen.

Gelukkig vond ik een stukje wildere natuur in het park om van te genieten. Daar moest ik om mezelf lachen. Een eeuwenoud vrij ongerept Italiaans bergdal in een nationaal natuurpark? Dat is totaal iets anders dan een eeuwenoud aangelegd park aan de rand van de stad Zwolle. Maar ze zijn allebei mooi. Gewoon genieten van twee totaal verschillende schoonheden, Henk! Niet gaan vergelijken. 

Dat was het. Toen ik die knop had omgezet genoot ik vervolgens met volle teugen. Van m’n oude vertrouwde aangeharkte natuurtje



** Henk Boshove | 7 augustus 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Afgesneden schoonheid

In Familie, fotoblog, Geluk, Kinderen, natuur, verwonderen on mei 16, 2016 at 9:19 pm

Ik heb een plekje vlak bij mijn huis waar ik graag naar toe loop. Een plek waar elk seizoen van schoonheid valt te genieten. Maar afgelopen zondag moest ik even slikken. 

Het is een prachtig plekje in Zwolle waar de natuur zich helemaal uitleeft. Er staan mooie bomen en elk seizoen bloeien er fraaie bloemen. Laatst bloeide bijvoorbeeld deze dotterbloem er aan en in het water. Prachtig zo vroeg in ’t jaar. Helder geel tussen het groen. 

Binnenkort bloeit de gele lis er weer volop aan het water. De eersten bloeien sinds een paar dagen. Ik word altijd vrolijk van deze bloem. We hadden deze bloem vroeger thuis ook in onze tuin. Even terugdenken aan m’n ouders. Happy memories!

Heel soms bloeit er ook de beschermde kievitsloem. Mooie paarse kelkjes. Prachtig klein bloempje, verscholen in het gras. Je moet echt aandachtig kijken om ‘m te zien. Bloeit ook maar eventjes. Fantastische bloem van dichtbij.

Momenteel bloeien er kleine wilde orchideeën. Van dichtbij zie je hoe fijn de bloempjes zijn. Op één plekje – achter een boom – groeien er elk jaar twee dicht bij elkaar. Die zijn extra mooi om naar te kijken, van te genieten, om te fotograferen. Toen ik zondag even langs ging om te kijken waren ze weg. Afgesneden.

 Ik snap niet wat de fun is om zo’n mooi klein bijzonder plantje uit de natuur te halen en mee te nemen. Voor op een vaasje? Voor een verzameling? Daar kan ik mij over verwonderen. En waarom juist die twee waar ik zo graag naar kijk? Tsja. Wij hebben onze kids geleerd om mooie dingen in de natuur te laten. Daar horen ze thuis, daar kan iedereen ervan genieten. 

Het is geen groot wereldnieuws. I know. Toch werd ik even geraakt door dit kleine detail. Want details maken in mijn ogen deze wereld zo mooi. Details in de natuur. Details in het gedrag van mensen. Details geven klein geluk. 

Ik ga komende week voor of na m’n werkafspraken in alle rust goed kijken. Vind ik vast wel weer andere mooie bloemen. Als vervanging voor de afgesneden schoonheid
[16 mei 2016 – Henk Boshove]

Lekker bizzzzyyy bizzzzyyy

In Familie, Kinderen, natuur, Uncategorized on april 17, 2016 at 10:26 pm

Altijd wonderlijk. Iets uitleggen. Of zelf iets uitgelegd krijgen. Soms valt het kwartje meteen. Soms blijft het een groot vraagteken. Of het nu simpele dingen zijn of hele complexe. Of het nu thuis is of tijdens het werk. Grappig is dat hoe moeilijk het kan zijn. 

Wij mensen maken dingen graag moeilijk. In de natuur gaat dat vaak soepeltjes vanzelf. Kijk bijvoorbeeld naar de bloeiende bomen en de insecten. Het is lente, dus er moet van alles gebeuren. Niet straks. Nu!

 De hommels en de bijen willen nectar. Nodig voor het groeiende volk. De bomen vol bloesem willen dat bevruchting plaatsvindt. Die bloesem is nog maar ’t begin. Vruchten moeten er komen. En zaadjes. En misschien nieuwe bomen. 

Allebei krijgen ze iets van de ander dat essentieel is. Elk jaar weer zorgen de bomen vol bloesem dat ze gevonden worden. Elk jaar weer zorgen de hommels en bijen dat de klus geklaard wordt. 

Wat blijft het toch een prachtig systeem. Een natuurlijke win win situatie. Ze geven en ze nemen iets dat ze echt nodig hebben om te overleven. 

 
Bevruchting in de natuur is zo in een handomdraai geregeld. Ze hebben geen dokter Corrie nodig voor sexuele voorlichting. Gelukkig is Dokter Corrie heel erg grappig. Dus dat is mooi meegenomen.

De bloemetjes en de bijtjes kijken niet naar dokter Corrie. Ze snappen het gewoon en gaan aan de slag. Lekker bizzzzyyy bizzzzyy  

  

Het kriebelt. Overal!

In Fris in je hoofd, Geluk, Kinderen, natuur on april 3, 2016 at 9:21 pm

‘S ochtends vroeg heb je geen wekker meer nodig. Voordat jij tot leven bent gekomen na een diepe slaap is de rest al wakker. Wat maken ze een herrie. Wat is het een lawaai. Wat is het fijn om er naar te luisteren! 

  
De lente is met grote sprongen Nederland aan het veroveren. Heerlijk! De vogels weten niet hoe vroeg ze moeten beginnen met fluiten, flirten, partners zoeken, nesten bouwen. De bomen staan op uitlopen. De spechten hameren de hele dag door insecten uit de bomen. Het lijkt wel house muziek, zoveel beats per minute produceren ze! Koppijn? Aspirientje? Ben je gek. Ze tikken gewoon lekker door. Ze hebben de lente in hun kop. Dat moet eruit! 

 

De kids hebben er ook ‘last’ van. De trampoline wordt spontaan opgezocht. De skeelers komen uit de kast en zelfs de waveboards krijgen zowaar óók weer aandacht. Dat is toch zeker 2 à 3 jaar geleden dat ik die gezien heb. Ook de kids hebben het voorjaar in hun hoofd. Je hoeft ze niet meer naar buiten te duwen. Ze gaan vanzelf. Mooi!

 
Wij hebben deze zondag ook lekker van ’t mooie weer genoten. Niet alleen buiten wandelen – dat kan altijd, ik was vanochtend al voor 8 uur op pad. Ook bezig zijn in de tuin (hard nodig) en buiten in de zon een boek lezen (hart nodig). In een tshirt. Heerlijk. Niks meer aan doen. Nou ja – wat eten en drinken erbij dan. Ook dat was snel geregeld: voor het eerst dit jaar geborreld met hapjes in onze tuin. Tot na 6 uur zelfs. Wat een weelde. 

De hele dag buiten in ’t gezelschap van fluitende vogels en bomen die “uitlopen” [zie je onze appelboom lopen op de foto hieronder?] 😉 Dat smaakt naar meer. 

 Brandende wereldproblemen en ’t idiote referendum moesten even wachten. Dat doen we maandag & dinsdag (de wereldproblemen) en woensdag (het referendum) weer. Lossen we toch niet in één keer op. 

Morgenvroeg eerst met de jongste naar school fietsen. Meteen om 8 uur lekker 45 minuten buiten. Daarna moet ik eigenlijk facturen maken/versturen en ook werken aan een mooi maatschappelijk project in Zwolle. Maar als ’t weer zulk mooi weer is? Dan skip ik het factureren. Vinden m’n opdrachtgevers vast niet erg. 

Dan ga ik net als de vogels nog even wat langer lekker buiten genieten van de lente in m’n hoofd-hart-lichaam. Daar kan ik niets aan doen. Het kriebelt. Overal! 

Lekker plassen!

In gewoon doen!, Kinderen, natuur, wandelen on februari 21, 2016 at 10:28 pm

Ik was dat gevoel al een tijdje kwijt. Gewoon onbekommerd lekker je gang gaan. Niet nadenken over de gevolgen. Gewoon doen wat je als kind altijd deed. Niet moeilijk doen. Keep it simple: Lekker, plassen!

 Sinds kort heb ik mijn oude, niet meer waterdichte wandelschoenen ingeruild voor nieuwe stappers. Het zijn waterdichte Meindl schoenen. Die kunnen prima tegen een stootje EN tegen water.

Vorig week heb ik er al lekker mee door de (natte) sneeuw gebanjerd. Vandaag waren ze goed voor een paar rondjes door de regen. Door de modder en vooral ook door de plassen. Om plassen heenlopen is onnatuurlijk aangeleerd gedrag.
  
Gewoon lekker rechtstreeks dwars door die plassen lopen en je er niks aantrekken. Die broek? Ach, die droogt wel weer op of die gaat in de was. En m’n voeten? Die blijven lekker droog. Dat is fijn als je veel wandelt.

Dus al was het vandaag nogal slecht weer met urenlang regen en een steeds harder wordende wind… Ik heb toch lekker gewandeld. Zoals ik elke dag doe.

 Doe het ook eens. Net als kleine kids met hun laarsjes in de regen. Spatten. Springen. Deze papa ging vandaag als een blij kind dwars door alles heen. Lekker plassen!

Vage zaken opgehelderd

In fotoblog, Geluk, Kinderen, natuur, wandelen, Zwolle on november 8, 2015 at 10:34 pm

Voor de wereld wakker werd vanochtend was ik al vroeg op pad. De kids lagen nog in bed. De zon was net op. Ik had er zin in. Zin in een mooie, frisse, lange ochtendwandeling in de zon. Maar ja…

 De wandeling begon mooi. Met twee zwanen die klapwiekend opstegen vanaf het water in de ochtendzon. Prachtig. Daar kan geen 3D film of IMax tegenop. 4D in real Life. Geen foto helaas. Ik was te druk met genieten. Na deze start werd het echter snel minder. De mist kwam over mij heen en maakte de wereld stil en klein.

 Die mist heeft nadelen (koud, nat, weinig zicht). Maar ook voordelen. Je wereld wordt kleiner. Het geluid om je heen wordt zachter. Minder afleiding. Minder gericht op wat er buiten om je heen gebeurt. Meer focus op gedachten in je hoofd. Af en toe trok de mist wat op en zag je contouren van dieren en bomen. Soms kwam zelfs de zon er ietsjes doorheen. Soms net wel, meestal net niet. Alsof er een onzichtbaar hek zat tussen mij en de buitenwereld. 

Normaal als ik anderhalf uur wandel heb ik alles weer scherp. De organiser in de backoffice van m’n hoofd heeft dan alles verwerkt en reikt altijd prachtige inzichten & oplossingen aan. Nu lukte dat maar ten dele. Ondanks de 9 kilometer die ik liep. Mijn hoofd deed mee met het weer. Sommige gedachten en ideeën in mijn hoofd werden helder. Daar vielen de kwartjes op hun plaats. Op andere kreeg ik geen grip. Daar trok de mist niet op. 

 Gelukkig heb ik wèl mooie plaatjes geschoten onderweg en optimaal genoten. Dat dan weer wel. Heerlijk gewandeld. Ook in de mist is Zwolle mooi. Daarna thuis met ons allen ontbijten, met lekker vers sap en zelfgebakken broodjes. Moest het wel zelf maken. De kids zaten film te kijken en mijn vrouw was aan de studie. 
 ’s Middags nog maar eens relaxed 6,5 kilometer gewandeld. Dat vonden de kids wel bijzonder. “Twee lange wandelingen Pap?”. Ja! Daarna was alles weer scherp. Zowel het weer als ook mijn hoofd. 

Klaar voor de vele leuke en spannende maatschappelijke acties, familie activiteiten en zakelijke opdrachten in de komende (werk)week. Alles helder en klaar. Geen ruimte meer voor vage zaken… Opgehelderd

Gezwam dat omhoog schiet

In Kinderen, natuur, Politiek, verwonderen on september 20, 2015 at 9:14 pm

Dikke buien gaan over Nederland. De grond kan het water nauwelijks aan. Voetbalwedstrijden op echt gras gaan niet door. In het bos ruik je de geur van de naderende herfst. Het water stroomt over Nederland. Bijna net zo hard als de stroom vluchtelingen die Nederland binnenkomt. Althans dat willen sommige politieke partijen, delen van de media en belanghebbende organisaties ons doen geloven. 

 In de praktijk valt dat allemaal nog wel mee. Zo’n 15 jaar geleden hadden we jarenlang echt veel meer (heel veel meer) vluchtelingen & asielzoekers die naar Nederland kwamen dan nu het geval is. Het verschil met toen is dat de berichtgeving totaal anders is. We zijn nu ook veel slechter voorbereid op deze aantallen. We zijn het bovendien niet meer gewend. Het overkomt ons opeens. De impact voelt daardoor veel groter. De sentimenten zijn anders. Dat is een feit. Een ernstige situatie. Maar de aantallen zijn lager. De opvang van vluchtelingen is het probleem ook niet. Dat zit in het vervolg. 

 Aan tafel praten we hier soms over met onze kids. Maar het is lastig om duidelijk aan te geven hoe het in elkaar steekt en wat er nu allemaal gebeurt. Lastig is ook om aan kinderen uit te leggen dat delen van de media, politieke partijen en diverse organisaties allemaal met hun eigen manier van framen en beïnvloeding hier mee bezig zijn. Lastig uitleggen hoe feiten continue worden verdraaid om verhalen aan te dikken of af te zwakken. Dat er flink (en bewust) gelogen wordt. Dat helaas vrijwel niemand meer checkt of wat er gezegd wordt wel klopt. Dat kromme meningen en foute cijfers voor zoete koek wordt geslikt. Dat ze daar bedacht op moeten zijn. Lastig.

 Van alle kanten komen er meningen boven water in Nederland. Veel rare meningen zijn gebaseerd op emoties en niet op feiten. Emoties en ‘van horen zeggen’ vormen steeds vaker de basis voor discussies. Zoeken naar de juiste feiten en dan kijken wat dat betekent is uit de mode. Steeds meer mensen volgen zonder meer bewust of onbewust de framing van anderen. Niet zelf nadenken, wel napraten. Argumenten en vergelijkingen erbij halen die er feitelijk helemaal los van staan (maar die voor veel verwarring zorgen). Leg dat je kids maar uit. 

 Kromme meningen zijn schimmels en sporen die zich in het donker verspreiden onder de grond. Opeens komt het her en der boven. Je kunt je erover verwonderen. Maar het is zo. Kromme meningen en foute statements: ze komen in Nederland omhoog als paddenstoelen in het herfstbos. Soms zijn ze mooi verpakt. Meestal is het stinkend gezwam dat omhoog schiet.

%d bloggers liken dit: