Henk038

Posts Tagged ‘Ontmoeten’

[plaats hier uw opdringerige mening]

In Eten & drinken, gewoon doen!, Kinderen, Ontmoeten on oktober 4, 2015 at 9:13 pm

Nederland zou meer moeten exporteren volgens alle experts. Om de groei van onze economie te versterken. Misschien moeten we gaan exporteren waar we genoeg van hebben. Meningen. Opdringerige meningen. Veel mensen (ik ook wel eens helaas) denken dat je overal en altijd een mening moet hebben. Ook over zaken waar je je niet in hebt verdiept. Praten zonder goed te denken. Met je onderbuik in plaats van met je bovenkamer.

Ik ben blij dat ik met onze kids meestal nog gewoon lekker kan praten. Natuurlijk zit ook daar soms een ongenuanceerde mening, maar meestal valt het mee. In Zwolle lopen nu veel acties voor Syrische vluchtelingen. Één van de initiatieven is dat Zwollenaren af en toe vluchtelingen thuis ontvangen om samen te eten. Veel mensen hebben er meteen weer een keiharde mening over. Dat gaat dan vooral om de in simpele taal geschreven ‘handleiding’ die erbij zit. Of ze reageren niet op het idee, maar schrijven dat ze niet snappen waarom bejaarden en werklozen niet bij mensen thuis te eten krijgen. Of ze roepen dat vluchtelingen die zo stom zijn om geen varkensvlees te willen eten teruggestuurd moeten worden. De reacties liegen er niet om. Zo wordt een mooie idee lekker makkelijk afgeserveerd door velen. En waarom? Zitten mensen die wel willen ontmoeten daar op te wachten? 

 bron onbekend. afbeelding is door mij bewerktMaar ja. Aanstoot nemen en een forse mening hebben is véél makkelijker dan zelf in actie komen. Op je luie kont iets roepen/tikken is veel makkelijker dan zelf iets doen voor een ander (voor wie dan ook). Iedereen heeft recht op jouw mening. Toch? Ik vertelde thuis aan onze kids dat wij graag 3 Syrische vluchtelingen uit de noodopvang willen uitnodigen bij ons thuis. Om een avond samen te eten, te ontmoeten, om kennis te maken. Ik kreeg van onze kids een mooie vraag als reactie: “wat zullen we dan eens gaan eten papa”. Kijk… DÁÁR gaat het om. Ik ❤️ onze kids. De komende week praten we er wel verder over. 

Gelukkig zijn er honderden, duizenden, honderduizenden in Nederland die ook zo denken. Die gewoon lekker in actie komen als vrijwilliger, als mens. Niet alleen voor vluchtelingen. Als er in je omgeving iets nodig is en je kunt wat doen, dan doen ze dat. Vaak in iets meer stilte dan de schreeuwlelijkerds die de boventoon voeren met hun ‘meningen’ over & voor anderen. 

Omdat ik genoeg heb van al die meningen hier ter afronding verder geen mening. Geen verdere boodschappen. Je mag er zelf van maken wat je wilt. Reageren mag. Ook met meningen zonder argumenten. Gebaseerd op de onderbuik, met de bovenkamer op slot. Laat die meningen maar komen. De wereld zit er vast op te wachten – en dat is prima, want de export moet omhoog. Dus leef je uit!

[plaats hier uw opdringerige mening]

Advertenties

Het meisje van de supermercado!

In Familie, Geluk, Ontmoeten, Spanje, Vakantie on juli 17, 2015 at 8:53 pm

We hadden ons verstopt in een klein Spaans dorp in Cantabrië, tussen Bilbao en Santander. De streek, het dorpje, het klimaat en wat er te doen was… daar hadden wij ons niet echt op voorbereid. We wilden gewoon een paar weken naar Spanje. En aangezien we niet goed tegen de warmte kunnen kwamen alleen Baskenland & Cantabrië in aanmerking. Dit gebied tussen Frankrijk en Portugal is prachtig zo hebben we ontdekt.

In ons dorpje is weinig te doen, maar wij zijn er blij mee. Mooie plek om ’s ochtends en ’s avonds te relaxen. Bovendien hebben we onze drie Spaanse helden. De mevrouw waar wij ons appartementje van huren is heldin nummer één. We hebben haar zelf niet gezien. Maar via mail en whatsapp regelt ze allerlei dingen voor ons. Super! Haar appartementje op de begane grond heeft een groot terras, staat fijn op de zon en er is een (gezamenlijk) zwembad bij. Heerlijk.

Er zijn in het dorp een paar winkeltjes, cafés en restaurants die de economische crisis hebben overleefd. Er is zelfs nog een ieniemienie klein supermarktje, gerund door twee à drie meiden. Versgebakken brood (eigen afbakoven) en verse vleeswaren stonden elke dag voor ons klaar. Steeds verzorgd door onze tweede Spaanse heldin. Elke ochtend werd ik er vrolijk begroet door deze hardwerkende Spaanse heldin. Onze favoriet. Ze werkt er zeven dagen van de week van vroeg tot laat. Tussen vleeswaren, brood en kaas door leerde ze mij glimlachend wat extra woordjes Spaans. Service met een glimlach.

Als ik iets kocht uit de streek begon ze helemaal te stralen en zei ze blij: SI! DE ACQUí! CANTABRIA! Heerlijk die trots op producten uit haar mooie eigen regio. Maar voordat we ’s ochtends bij haar in de supermercado kwamen, gingen we eerst – net als de Spanjaarden – koffie drinken in het café.

Dat deden we vanaf de eerste dag bij Restaurante Los Yugos. Daar werden we na twee dagen al enthousiast begroet als nieuwe stamgasten. Een vrolijk “Buenos Dia!” bij binnenkomst en fijne koffie. Desgewenst serveren ze ook lekkere pinchos (tapas). Je kunt er ’s middags ook prima eten in het restaurant. De mannen van Yugos zijn samen onze derde Spaanse held.

Terwijl de kids nog op bed lagen dronken wij er elke ochtend een cortado, espresso of café con Leche. Mooi begin van de dag. Desgevraagd kregen we er tips over leuke activiteiten of info over bus en trein. Iedereen in het café denkt en praat dan mee. Te grappig.  Ik had eerlijk gezegd nog nooit over Cantabrië als vakantieregio gehoord. Maar wat is het er mooi. Prachtige stranden, kliffen, alles heuvelachtig en groen, bergen op de achtergrond, veel mooie (beschermde) natuurgebieden, idyllische baaien, kilometers lange eb en vloed gebieden die ver het binnenland ingaan. Fantastisch!

En in alle dorpjes en stadjes kun je lekkere verse vis eten. Overal vriendelijke mensen. Ze spreken meestal geen woord Engels. Ons Spaans is net zo beroerd als hun Engels, dus het praten ging meestal met handen en voeten. Maar als je dat combineert met een grote glimlach kom je heel erg ver. Je hebt dan de grappigste gesprekken, mooie ontmoetingen en bovendien regelmatig een grote verrassing op je bord (“aha, dus dàt heb ik besteld!”)  We zijn in korte tijd een beetje verliefd geworden op deze streek. Een beetje veel verliefd zelfs. We lieten na twee weken Cantabrië achter ons. Naar we zeggen “Hasta la Vista! We’ll be back!” tegen Cantabrië en onze Spaanse helden. Tegen onze airbnb mevrouw, de mannen van Yugos en het meisje van de Supermercado!

%d bloggers liken dit: