Henk038

Posts Tagged ‘perspectief’

Kijken en (ver)oordelen

In China, Kinderen, omdenken, verwonderen on augustus 17, 2014 at 6:31 am

Veel mensen kijken te weinig en (ver)oordelen te veel. Of ze kijken te langzaam en (ver)oordelen te snel. Bijna altijd komt hoe je kijkt en hoe je (ver)oordeelt voort uit de positie waar je staat, je eigen ervaring en je achtergrond. Snappen we dat?

Wij hadden afgelopen week twee Chinese jongens (12 en 14) te logeren. Ze kwamen voor Engelse Summerschool naar Zwolle. In veel dingen zijn deze Chinese kids hetzelfde als onze kids. Ze willen ook graag zo snel mogelijke de WiFi code, spelen ook Minecraft en hebben ook vrijwel de hele dag wel zin in eten. Maar uiteraard zijn er ook grote verschillen.

IMG_2433.JPG

Opening Anglia Summerschool door o.a. Wethouder Ed Anker

Wij wonen in Zwolle. Zij in Nanjing. Allebei middelgrote steden in eigen land. Maar Zwolle heeft circa 120.000 inwoners, terwijl Nanjing er meer dan 7.000.000 heeft. Wat middelgroot is hangt af van je perspectief. Onze Chinese gasten zagen in Zwolle blauwe lucht. Prachtig! En ook nog eens “Fresh air!” Wij merken dat niet meer op. Zij wel, want dat kennen ze daar niet. Grote kostbaarheden? Of de gewoonste zaak van de wereld die je niet meer opmerkt? Kwestie van kijken, kwestie van perspectief.

Onze twee oudste kids gingen ook naar de Engelse Summerschool. Vijf dagen lang elke dag van 9.30u tot 16u samen naar school. Opstaan om 7.30u, ontbijten, relaxed naar school fietsen. Naar school in de vakantie. Gek of geschenk? Het is maar hoe je er tegenaan kijkt en hoe je er over oordeelt. Veel kids in Nederland zien zoiets als gek. De kids uit China zagen het als een geschenk. Als een kans om nieuwe dingen te doen. Als een grote investering in zichzelf, in hun toekomst. Kwestie van kijken, kwestie van perspectief.

IMG_2503.JPG

Hier fietsen wij met de Chinese boys. Je kunt dit als een zwaar bewolkte dag zien

Onze Chinese boys gingen nog een stap verder. Ze vonden de Summerschool in Nederland een soort vakantie. Want zeg nu zelf. Opstaan om 7.30u is toch een lachertje. “That is Heaven!” En school van 9.30 tot 16u stelt toch niets voor. Dat is echt heel kort. “Our school starts at 7.30!”. En wat wordt er bedoeld met geen huiswerk? Dat kan toch niet? “We always have homework!”. Kortom: dit voelt als vakantie! Vraag de gemiddelde puber in Nederland naar bovenstaande zaken en voor je het weet wordt je aangeklaagd bij de Mensenrechtencommissie van de VN. Daarna wordt bureau Jeugdzorg erbij gehaald. Kwestie van kijken, kwestie van perspectief.

En hoe kijken wij vanuit Nederlands perspectief tegen die Chinese ouders aan? Veel Nederlanders trekken hun wenkbrauwen op als ze horen dat kids van 11 à 12 jaar alleen vanuit China naar Nederland gaan en twee weken hier blijven. Zouden veel Nederlandse ouders nooit doen. Zeker niet als je maar één kind hebt. In China denken ze daar anders over. Ze hebben maar één kind, dus die moet alle mogelijkheden krijgen zich te ontwikkelen. Om beter te worden dan een half miljard andere kinderen. “It’s a battle”. Kwestie van kijken, kwestie van perspectief.

maar je kunt het ook zien als een mooie droge dag, met avondzon en mooie wolken

IMG_2508.JPG

Vaak kijken we naar iets enkel en alleen vanuit ons eigen perspectief. (Ver)oordelen is de volgende, makkelijke stap. Zo’n week met twee Chinese jongens in huis helpt enorm goed om nog beter te beseffen hoe sterk je vanuit je eigen achtergrond kijkt. Ook al doe je nog zo je best: je blikveld is vaak beperkt. Je ziet meer niet dan wel. Jouw werkelijkheid is niet de werkelijkheid.

IMG_2538.JPG

Ik ga door deze extra wake-Up call nog meer (dan ik al doe) mijn best doen om te zien wat ik niet zie. Dat doe ik bij foto’s maken al. Net even langer en anders kijken, voor een nog mooiere foto. Dan moet ik in andere situaties daarin toch ook nog beter kunnen worden. Anders en langer kijken… en het (ver)oordelen héél even langer uitstellen. Doen jullie mee? Fijn!

Advertenties

Kijk nog eens echt héél erg goed!

In gewoon doen!, Kinderen, verwonderen, Zwolle on juni 8, 2014 at 10:16 am

Nieuwe dingen. Bijna altijd kan ik daar goed en snel mee omgaan. Maar soms, heel soms lukt mij dat niet. Dan blijf ik mij irriteren aan iets kleins. Iets kleins bijvoorbeeld dat iemand heeft toegevoegd aan iets dat in mijn ogen al perfect was.

Zo ook in mijn mooie park Het Engelse Werk in Zwolle. Dat is zo ongeveer mijn achtertuin. Ik ben er graag. In alle seizoenen is het daar prachtig. De stilte, de rust, het uitzicht, de doorkijkjes, de eeuwenoude bomen, de vogels. Idyllisch mooi.

20140608-175520-64520003.jpg

Maar vorig jaar is er iets toegevoegd. Een lelijk metalen ding (een soort functionele fontein) waarmee extra water wordt toegevoegd aan de meertjes in het park. Er zal wellicht ook nog wel een kunstzinnige gedachte achter schuilgaan, maar die is mij altijd ontgaan. Waar ik mij vooral aan stoorde? Het lawaai. Het lawaai als het water er klaterend uitstroomt. Dat past niet in mijn stille park. Tja.. Waar kan een mens zich aan storen hè. Categorie hashtag #firstworldproblems op Twitter. Ik weet het.

20140608-125307-46387571.jpg

Maar vorige week, ’s ochtends vroeg, zag ik opeens de pure schoonheid van dat ding. Het was droog en windstil, met een klein zonnetje. Prachtige reflecties van de lucht en de grote bomen op het water. Maar ook op de schalen van de fontein! De weerkaatsing van lucht en natuur liep haarfijn door over water en schaal. Super!

20140608-124933-46173577.jpg

Ik heb er lang naar staan kijken en van genoten. Zo vind ik ‘m wel mooi. Zonder lawaai en zonder herrie, op het juiste moment en in het juiste perspectief. Inmiddels heb ik de fontein ook al weer een paar keer aan het werk gezien en gehoord. En het mooie is… Ik stoor me er nu bijna niet meer aan. Grappig.

20140608-124334-45814553.jpg

Mooie les om te onthouden. Ook in de samenwerking met mensen (privé, zakelijk, maatschappelijk) kom ik heel soms wel eens iemand tegen waar ik niet veel mee heb. Of (nog minder vaak) iemand waar ik eigenlijk vrij snel een hekel aan heb. Misschien heb ik die mensen wel te snel beoordeeld. Of ik heb ze nog nooit op het goede moment in het juiste perspectief gezien.

Gewoon maar eens meer als kind kijken naar alles om mij heen in plaats van als doorgewinterde papa. Minder vaste denkbeelden en ideeën. Mooie reflectie vanwege een reflectie. Volgens mij iets waar wel meer mensen iets mee kunnen. Dus wat let je. Doe eens gek. Zet je (voor)oordeel maar weer eens aan de kant en probeer het gewoon:

Kijk nog eens echt héél erg goed!

Red hot! Maar de onderkant spoort niet. Ziet er wel superstrak uit!

In Fris in je hoofd, omdenken, verwonderen, Zwolle on maart 25, 2012 at 2:02 pm

Naast doen wat je moet doen, gaat het daarnaast tegenwoordig meestal OOK om het uiterlijk. Om de mooie kant. De buitenkant. De styling. De kleur. Je moet wel opvallen natuurlijk!

Dat is hier ook het geval. Lekker lang en knalrood. Een echte eyecatcher. Red hot!

image

Maar hoe vaak bekijk je iets ook eens van de andere kant. Niet zo vaak meestal. En is iets dan nog steeds oké? Ik probeer dat vaak te doen met allerlei zaken. Frisse blik zoeken. Nieuw perspectief. Oude (voor)oordelen uit je hoofd. Nieuwe inzichten erin.

image

Gisteren tijdens het wandelen ben ik in plaats van naast of op de brug daarom eens onder de brug gaan staan. Onder de spoorbrug van de Hanzelijn over de IJssel bij Zwolle. Gewoon uit nieuwsgierigheid.

image

De bovenkant is mooi. Maar ook de onderkant mag er zijn. Mooi kleuren- en lijnenspel. Kan ik van genieten. Zouden ze dat bewust zo ontworpen hebben. Dat licht door de opening tussen fietspad en spoorlijn? Of gewoon een extraatje? Verwonderen over zoiets. Heerlijk.

image

Heb daar gestaan, foto’s gemaakt en wat nagedacht. Ook maar eens wat zaken in mijn hoofd van de andere kant bekeken. Omdenken.

Uiteraard daar ook even naar “Under the bridge” van de Red Hot Chili Pepers (RHCP) geluisterd en lekker hard meegezongen.

image

De onderkant spoort natuurlijk niet. Dat doet de “red hot” bovenkant. Maar ook van onderen is het superstrak. Mooi!

image

Met een fris hoofd weer terug naar huis gelopen. Met RHCP op de oren. Ook superstrak.

Duurzaam verlicht. Ronduit mooi.

In natuur, verwonderen, Zwolle on januari 31, 2012 at 9:01 pm

Onderweg in Zwolle. Altijd kijken of je een leuk plaatje ziet. Geen camera bij me. Dus even snel een paar foto’s met de telefoon.

Vanochtend al fietsend kwam de zon op boven de gracht. Even een foto gemaakt. Eerst gewoon. Wel leuk. Maar toen zag ik de brugleuning. Een oude gietijzeren leuning met rondjes erin waar je doorheen kunt kijken. even op de knieën. Geeft meteen een heel andere kijk op de gracht en de opkomende zon.

Ronduit mooi!opkomende zon, gracht, Zwolle, watertoren, perspectief, ronduit mooi, ochtend

Vanmiddag liep ik nog even over de dijk. Op zoek naar de laatste zonnestralen van deze koude, maar mooie dag. De zon stond laag boven de IJssel. Vanaf de dijk scheen de zon prachtig op het water. Monet had er een mooi schilderij van gemaakt. Maar toen ik het pad verliet en afdaalde naar het water, zag ik een mooie manier om de zon te fotograferen. Als lantaarnpaal, als lichtbaken,  midden in het water.

Duurzaam verlicht!Duurzame verlichting, ondergaande zon, IJssel, Zwolle

Vanuit een ander perspectief kijken naar je omgeving. Vanuit een ander perspectief kijken naar dingen die je al vaak gezien hebt. of gedaan hebt. Het kan. Niet alleen bij het maken van een foto. Het kan elke dag in elke situatie.

Gewoon nieuwsgierig blijven. Rondkijken. Blijven verwonderen over wat je ziet en meemaakt.

Deal?

%d bloggers liken dit: