Henk038

Posts Tagged ‘Pubers’

Weekend Week

In Familie, Fris in je hoofd, Kinderen, Vakantie, wandelen on februari 18, 2018 at 10:48 pm

Dromen langs de IJssel. Dat de tijd stilstaat. Dat de zondag gewoon zondag blijft en héél lang wacht met maandag worden. Onze boys kijken naar zoiets uit. Een weekend dat blijft. Maar dat is binnenkort ook zo.. voor hun! Nog 4 dagen school en de jongste 2 hebben (voorjaars)vakantie. En je weet het: als kids vrij zijn, heb je ’t zelf stress als je niet uitkijkt. Ik heb daar echter een prima aanpak voor gevonden.

Kwestie van rust opzoeken als dat kan en rustig blijven. Ik begin ’s ochtends met lekker lang buiten wandelen als ze nog slapen. Meestal plan ik 1 zakelijke afspraak per vakantiedag in (tenzij we dagje op stap gaan). Plus ik regel per dag thuis een klein klusje voor de boys. Tussendoor samen een spelletje en soms nog even een uurtje thuis werken. Vlak voor ’t eten koken ’s avonds nog even de IJsseldijk op – om lekker uit te waaien en een fris hoofd te halen. Ik probeer de dagen te versimpelen en elke dag tijd voor mezelf en de boys te regelen. Dan prima te doen. Als er vrienden komen passen we ’t schema iets aan. Plus genoeg eten in huis… óók altijd handig met pubers!

Zo verlopen een paar vakantiedagen meestal prima. Gewoon niet zo moeilijk doen. Ik bereidde mij vandaag alvast even voor op de aanstaande vakantie van de beide boys – als hun weekend een week duurt. Ochtend-wandeling (zie foto), Middag-frisseneus (zie 10 seconden video). Best goed bevallen. Ik ben er klaar voor. Kom maar op Weekend Week

** Henk Boshove | 18 februari 2018 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Advertenties

Als ze nog slapen…

In Eten & drinken, Familie, Geluk, Kinderen, Portugal, Spanje, Vakantie on augustus 13, 2017 at 10:08 pm

Drie weken op vakantie met drie kids. Soms relaxed. Soms topsport. Was dit de laatste keer samen in de zomervakantie? Hoop het niet, maar zou best kunnen. Het eerste deel van de vakantie was ik alleen met ze. Te weinig rust in m’n hoofd om lang bij ze vandaan te gaan. Geen lange ochtendwandelingen in mijn eentje. Wel brood en vers fruit halen ’s ochtends. Klein rondje lopen. In m’n eentje. Heerlijk. Soms zie je dan grappige dingen:



Groenteboer met paard & kar. Verkoop vanaf de parkeerplaats. Het kan allemaal. Zowel in Portugal als Spanje is het ’s ochtends nog heel rustig. De boel komt er laat op gang. Je past je daar makkelijk op aan. ’s Avonds laat nog actief. ’s Ochtends lekker sloom. Dus als de kids (uit)sliepen slenterde ik lekker over straat. Kijken naar Spaanse en Portugese plaatsen die langzaam tot leven kwamen.


Zoeken naar lekker broodjes & beleg, verse meloen, ananas, perziken en ander fruit. Met twee tasjes in je hand teruglopen richting de kids. Als het even kon met een omweggetje. Zodat ik kon teruglopen over het strand met mijn voeten in de zee. Ultiem vakantiegevoel.

Daarna lekker ergens zitten. Een koffie in een cafétje, aan de bar. Samen met de locals. Een Cortado in Spanje. Een Bica of een Duplo in Portugal. Bijna overal is de koffie beter dan in Nederland. Voor een paar dubbeltjes een klein kopje genot. In Spanje bijna altijd koffie met een klein stukje cake erbij. Als je geluk hebt vers & zelfgebakken.


De beste Cortado dronk ik in Viveiro. In een klein cafétje. Cortado met verse citroencake. Na twee dagen hoefde ik al niet meer te bestellen. Zodra ze mij zag kreeg ik een Cortado van de eigenaresse. Zij was ooit in Amsterdam geweest en kende één woord Nederlands: “Lekker!” Dat was haar Cortado zeker. De cake ook. Het uitzicht over het strand ook. Relaxed!


Toen na tweederde van de vakantie mijn vrouw ook aanschoof gingen we ’s ochtends vaak samen even een rondje lopen. Paar boodschapjes halen voor ’t ontbijt. Daarna een kopje koffie samen aan ’t strand. Gevolgd door nog een rondje thee (voor haar) en koffie (voor mij). Soms even met de voeten door de branding. In Raxó hadden we een koffie & thee plekje pal aan ’t strand. Strakblauwe lucht. Strakblauwe zee. Koffie met uitzicht. Heerlijke start van de dag. Lekker zonder de kids


Met drie pubers op vakantie is prima vol te houden. Is leuk. Als je er maar voor zorgt om elke dag even lekker tijd voor jezelf te nemen. Tijd met zon, stilte, koffie met locals en een glimlach. Tijd voor jezelf. Dat pak je ’t beste Als zij nog slapen…

** Henk Boshove | 13 augustus 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Doorzetten [vanaf de zijlijn]

In Familie, Kinderen, onderwijs on mei 22, 2016 at 9:41 pm

Onze middelste is een heerlijke Havo leerling. Havo leerlingen? Ze zwabberen overal tussendoor. Veel vakken vinden ze voor geen (mili)meter interessant. Veel docenten m/v maken het in de ogen van de kids “natuurlijk” alleen maar erger. Al zijn er ook docenten die het stomste vak (voor even) leuk kunnen maken. Ze zitten tussen veel doen en makkelijk veel leren in.

Havo leerlingen. Ik hou er van. Wat ze zien en wat ze zichzelf leren op YouTube? Dat is uiteraard veel interessanter dan wat de docent zegt / wat in dikke boeken staat / wat bij een repetitie gevraagd wordt. Concentratie en focus zijn regelmatig nihil. Daardoor krijg je grote pieken en dalen. Tsja. Dat geeft af en toe een !&@?€! moment & soms hebt je als ouders een energielek van hier tot Tokio. Er staan echter ook veel mooie momenten tegenover.

Leren en de cijfers gaan met flinke downs en ups. Van een 4 tot een 9 en weer naar een 6. Als ouders kun je daar maar ’t beste aan wennen en proberen er zo relaxed mogelijk mee om te gaan. Samen eraan blijven werken. Support aanbieden op een creatieve manier die hem helpt – dat is een continue, interessante zoektocht. Wat daarbij helpt is af en toe hard samen lachen om jezelf!

Vrijdag nog een appje. Of ik misschien een Nederlands leesboek naar school kon brengen? Maakt niet uit welke. “Als ik geen boek heb moet ik nablijven”. Ik zat bij een klant in overleg. Dat kon ik iets sneller afronden dan gepland. Snel ergens een boek geregeld (don’t ask), iets te hard gereden en hem een boek gebracht. The things you do for love…

Inmiddels had hij echter op school met behulp van z’n zus al een boek geregeld bij één van de docenten. Support van alle kanten. Zo had ‘ie opeens 2 boeken! Geen probleem, daar kon hij wel een medeleerling blij mee maken. Ik kreeg ’n hele dikke knuffel. Kids: You’ve gotta love them!

Je leert je kind zo in een paar jaar tijd nog weer veel beter kennen. Van vrolijk – naar boos – naar chagrijnig – naar uitgelaten – naar gedesinteresseerd – naar enthousiast – naar relaxed – etc. (on repeat). Mooie achtbaan is het leven van een puber op school.


Havo leerlingen moeten er voor werken. Als ouders moet je soms inspringen en meerijden in het achtbaankarretje. Voor de rest? Zelf laten ontdekken, support geven, opties bieden, af en toe irritant zijn, soms even ontploffen, ongemerkt wat bijsturen & altijd humor inzetten.

Het belangrijkste? Blijven genieten van wat je ziet: een mooie vent vol humor waar je veel van houdt, die hard op weg is om een grote kerel te worden. Wij zien hem doorzetten [vanafde zijlijn]

** Henk Boshove | 22 mei 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

Het mooiste van 2015 kwam stapje voor stapje

In Familie, Fris in je hoofd, Geluk, gewoon doen!, ideeën - innovatie, natuur, omdenken on december 27, 2015 at 10:48 pm

2015 is voorbijgevlogen! Bij mij dan. Zowel zakelijk als privé leek het alsof er een sneltrein over de rails vloog… niet gehinderd door ijzel of herfstblaadjes. Veel ging goed al waren er natuurlijk de nodige ups & downs. Zaken die compleet anders gingen dan verwacht of gehoopt. Er gingen uiteraard ook dingen mis – maar minder dan in voorgaande jaren.

Er waren wel diverse beslissingen die pijn deden. Pijn vooral bij het nemen van die beslissingen. Omdat je het liever anders zou zien (of doen). Voor jezelf of voor anderen. Helaas gaat dat niet altijd. Bij moeilijke besluiten ga ik op m’n gevoel af, m’n ‘gutfeeling’. Genoeg (levens)ervaring inmiddels om dat te doen en waar nodig bewust ‘nee’ te zeggen. Ook al is het alternatief nog zo mooi, interessant, belangrijk of lucratief. De meeste beslissingen waren echter positief – daar heb ik in 2015 veel plezier aan beleefd.

Zo bleven we ons werk zo organiseren dat er nog steeds elke dag iemand thuis is als de kids uit school komen. Vier dagen doen we dat zelf (50/50 verdeeld), één dag is er oppas. Dat werkt heel goed. Meekijken met huiswerk. Helpen met een lastig vak. Zorgen dat “niksdoen” niet uit de hand loopt. Gezonde maaltijden koken. Af en toe naar sportafspraken brengen. Luisteren naar wat er speelt. Soms even ravotten.

Liefde, aandacht en af en toe ingrijpen. Dat werkt bij pubers ’s middags beter dan ’s avonds is onze ervaring. We gaan er dus nog even mee door. Het werk regelen we er wel omheen.

De belangrijkste beslissing betreft echter wandelen. Ik wandel sinds dit jaar elke dag gemiddeld 7,5 kilometer. Dat is best veel elke dag. Blij dat ik het heb volgehouden. Vaak met veel plezier. Soms tegen heug en meug nog een extra rondje. Af en toe een dag (veel) minder, dan weer een dag (veel) meer. Maar gemiddeld elke dag 7,5 kilometer. In 365 dagen kom je dan uit op bijna 2.750 kilometer. Daar schrok ik even van. Heb ik dat allemaal gelopen?

Het wandelen brengt rust & ontspanning, inspiratie & nieuwe ideeën, mooie gesprekken, nieuwe inzichten, gevoel van vrijheid en nog veel meer. Het geeft mij een geweldig goed gevoel om elke dag bewust tijd te maken om te wandelen. ’s Avonds geen TV / Netflix kijken of ronddwalen op social media zodat ik kan wandelen. ’s Ochtends vroeg opstaan om bij zonsopgang te wandelen. Nog even voor het slapen gaan een stukje lopen. De kids weten inmiddels al niet beter.

Wandelen is voor mij ’t fijnst als ik 7,5 kilometer (of meer) ongestoord aan één stuk loop. Helaas lukt dat op werkdagen vaak niet. Dus maak ik ook zakelijk ruimte om te wandelen. Met slim nadenken en creatief anderen daarin meenemen lukt dat prima.

Vergaderen of overleg? Kan ook wandelend! Telefoongesprekken en conference calls? Wandelend! Nadenken over een zakelijke opdracht, een voorstel of een issue waar je een oplossing voor zoekt? Dat kan wandelend! Een coaching gesprek? Bij voorkeur wandelend! Naar een afspraak? Dat kan soms ook wandelend! Moet je echt met de auto? Zet ‘m bewust iets verderop en wandel de rest! Voorbereiden op een presentatie of workshop? Dat kan wandelend! Lunchen? Wandelend!

Op deze manier doe ik elke dag iets buiten wat ik vroeger meestal binnen zou doen. Wandelen kan net zo goed in je eigen tijd als in werktijd. Ik kan je verzekeren dat er zo heel veel goede nieuwe ideeën in je hoofd komen én veel meer rust om goed met die ideeën om te gaan. Van dromen daden maken. Daar is wandelen goed voor.

Maar ook om domweg te genieten van buiten zijn. De komende dagen ben ik vrij. Ik wandel dan nog meer dan anders. Heerlijk om te doen. Zoals vandaag op de Wezepsche heide. 13 kilometer met het hele gezin. Zwaaien naar de Schotse Hooglanders.

  
Elke dag wandelen is het beste besluit dat ik in 2015 heb genomen. Het begon met een week, een maand. Het werden 12 maanden. Al die kilometers vormen samen mijn hoogtepunt van 2015. Ik hoop dat ik het dagelijks wandelen nog lang kan volhouden. Ik gooi er dus nog maar een paar nieuwe zolen en wandelschoenen tegenaan.

Ik zwaai met dit blog 2015 uit. Weer 52 keer “papa blogt op zondag”. Het was een mooi wandel & blog jaar. Bedankt als je dit jaar letterlijk of figuurlijk met mij op stap ging. Het was fijn. Het beste van 2015 kwam stapje voor stapje!

** Henk Boshove | 27 december 2015 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

Prikkelend!

In Familie, Kinderen, verwonderen on mei 3, 2015 at 9:53 pm

Kinderen zijn goed in het uitdelen van prikkels. Onbewust en bewust weten ze vaak feilloos precies DAT te doen waar volwassenen op reageren. Best knap, toch? Onze middelste, 13 jaar inmiddels, is daar extreem goed in. 

 Onze lieve kanjer is zijn hele leven lang al prikkelend en uitdagend. Daar speels en relaxed op reageren is meestal het beste. Lukt helaas niet altijd. De laatste tijd gaat dat eigenlijk gelukkig steeds beter. Over en weer. Of dat nu aan hem ligt of aan ons. Wie weet. Waarschijnlijk aan ons allemaal. 

Maar dit weekend had hij opeens weer iets nieuws. Hij was stiekem het huis uitgeslopen. Zonder dat iemand het in de gaten had. Geld op zak en een duidelijk doel voor ogen. De stad in. Alleen. Hij kwam thuis met iets dat hij had gekocht van z’n eigen zakgeld. Hij verraste ons volkomen. 

Dit soort verrassingen vinden wij echter helemaal niet erg. Hij kwam thuis met een grote bos rode rozen. Voor zijn moeder. Wij hebben er vol verwondering en met een BIG SMILE naar gekeken. Pubers: altijd vol verrassingen.

Deze keer op een hele fijne manier. Ook prikkelend! 

%d bloggers liken dit: