Henk038

Posts Tagged ‘strand’

deze Spaanse kust lekker!

In Familie, fotoblog, Geluk, Kinderen, natuur, Spanje, Vakantie, zien on augustus 1, 2017 at 8:52 am

We reden deze week urenlang over snelweg A8. De "Autovía del Cantábrico". We zagen vanaf de snelweg de prachtige streken Cantabrië, Asturië en Galicië. Steeds aan de linkerkant bergen, de "Picos de Europa". Aan de rechterkant steeds zee, de Golf van Biskaje & Cantabrische Zee. Later ook de Oceaan. Prachtige uitzichten. Prachtige landschappen!



Vanuit de auto helaas geen foto's van wat ik zag. Ik moest rijden. Bovendien zou je dan continue de (hoge) vangrail zien. Vooral vanaf de hoge viaducten (over dalen, rivieren of baaien) heb je vaak spectaculaire uitzichten. Prachtige baaien, stranden, valleien, landschappen, bergtoppen, rotsen in zee, idyllische dorpjes en meer van dat soort eye candy.

[tekst gaat door na onderstaande foto's]




Gelukkig is onze roadtrip door Portugal en langs de noordkust van Spanje geen vervoer van A naar B. De roadtrip ís de vakantie. Steeds circa 3 dagen op 1 plek. En als we rijden, dan stoppen we lekker vaak. We zouden wel 100 keer per dag kunnen stoppen. Maar ja… dan zouden we 's avonds niet in een gereserveerd bed liggen. Niet handig met kids.


Op vakantie zijn in Noord Spanje is een feest. Fijne mensen. Mooi land. Al rijdend zijn de uitzichten al geweldig. Als je de tijd neemt om uit te stappen, dan wordt het nog veel mooier. Ik snap wel dat véél Noord Europese vakantiegangers massaal naar de warme kusten van Spanje aan de Middellandse Zee trekken. Maar dit deel van Spanje is eigenlijk veel mooier!


Dat weten de Spanjaarden zelf ook. Die komen hier vakantie vieren. Het is hier woester, ongerepter, authentieker en (ook niet onbelangrijk) het is géén 35 à 40 graden in de zomer. Dat is fijn als je ook nog eens relaxt wat wilt doen & zien overdag. Spaanse toeristen genoeg, Buitenlandse toeristen zie je hier weinig.


Kijk je naar de zee dan zie je vaak hoge golven die tegen de rotsen knallen of die met een mooi geluid uitrollen op het strand. Die golven zijn niet alleen een lust voor het oog. Ze zijn ook heerlijk om in te duiken & te springen. Surfen kan ook. Met een groot longboard bijvoorbeeld. Maar dat laten wij aan anderen over. Wel leuk om naar te kijken.



We trekken hier rond. Op ons gemakkie. Zo waren we de afgelopen week onder meer in San Vincente de la Braquera, Llanes, La Isla, Salineras, Foz en Viveiro. Plus nog een dag langs de grote eb & vloed gebieden in het uiterste westen (tot aan Cedeiro, in de provincie A Coruna). De komende week gaan we om het westelijke puntje heen… Via de noordwest kust van Spanje weer naar Portugal.


Je zou hier moeiteloos drie maanden kunnen rondrijden, rondlopen, rondkijken. Achter elke bocht of heuvel schuilt weer een nieuw dorpje, haventje of een mooie baai. Het glooit en het is groen. Gedurende het jaar vallen hier namelijk genoeg regenbuitjes. Zomers nauwelijks. Dat is fijn. Overdag schijnt meestal de zon, maar het is niet super warm. Ook fijn (vinden wij).



Als je rondrijdt dan ziet je hier veel rotsachtige kusten met strandjes er tussen. Soms lijkt het op de kust van Bretagne. Dan weer steile kliffen zoals in Noorwegen. Zeer afwisselend. Tussendoor stukjes idyllisch Zuid Europees of stoer Noord Spaans. Het is een mooie mix. Verrassend. Nooit saai. En vrijwel nergens ontsierende hoogbouw.


Fijne roadtrip zo langs honderden kilometers Noord Spaanse kust. De kids vinden het leuk. Ik ook. Jammer dat we hier niet compleet zijn als gezin. Misschien gaan pap & mam (als de kids uit huis zijn) dit samen nog maar eens doen. Relaxt van stadje naar haventje. Van terrasje naar strandje. Maar dan zonder gereserveerd bedje. Kan tegen die tijd mooi met een klein campertje.

Noord Spanje is voor een fijne zomervakantie een echte aanrader. Probeer het maar eens. Wij vinden deze Spaanse kust lekker!

** Henk Boshove | 1 augustus 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

STRAND is leuker zonder GE ervoor!

In Familie, Kinderen, Vakantie on mei 7, 2017 at 9:45 pm

We gingen vorige week zaterdag van ons huisje aan het strand in Marseille terug naar Nederland. Terugkomen van vakantie vind ik persoonlijk één van de minst leuke activiteiten die ik kan bedenken. Vorige week was dat helemaal het geval. Het was koud (we kwamen uit warm Zuid-Frankrijk). Het was laat (we zouden pas rond 01.00u thuis zijn). We waren ook allemaal een beetje moe (half dagje bus – shuttlebus – hangen op het vliegveld – vliegtuig – shuttlebus – auto). 


Maar het werd nog vervelender. We reden door België en we kregen vlak voor de grens het signaal dat er iets was met de bandenspanning. In het donker op een parkeerplaats nog wel even gekeken. Maar we zagen niks. Maar ja.. iets na de grens hadden we een lekke band. Op de A27. Vlak voor middernacht. Snel de auto op de vluchtstrook. Veel te gevaarlijk om zelf band te verwisselen. Dus de ANWB Wegenwacht gebeld. Die zouden er binnen een half uur zijn. Sta je dan. Het laatste restje vakantiestemming sijpelde langzaam weg over het asfalt, de berm in.

Wij uit de auto. Kids uit de auto. Geen spullen pakken. Hup! Iedereen in het donker over de vangrail klimmen. Stonden we dan in het hoge gras met brandnetels. We werden nog kouder en het stond daar echt niet fijn. Auto’s en vrachtauto’s scheurden voorbij. Heel onveilig gevoel. Gelukkig hadden we dekens in de auto liggen. Die gepakt zodat de kids een beetje warm konden blijven (jongste liep nog in korte vakantiebroek, middelste in t-shirt). Leuk is anders zullen we maar zeggen.

Gelukkig was de wegenwacht er inderdaad binnen het half uur. Online kun je tegenwoordig precies volgen waar “jouw” wegenwacht is en hoe lang het nog duurt voor ze er zijn. Heerlijk is dat! Op de kaart zien dat ie dichtbij komt en dat je zo geholpen wordt. Klein stukje technologie – groot warm gevoel midden in de nacht. Super dat ze dat hebben. Dan sta je toch net even iets relaxter te koukleumen!

De wegenwacht heeft ons perfect geholpen. Hij zat zowat op de snelweg terwijl hij aan het werk was. Elke paar seconden keek hij scherp naar het aanstormende verkeer. Professional aan het werk. In no time was de lekke band eraf – was de reserveband erop – werd er lucht in de band gepompt – was de auto weer klaar. Konden we hem bedanken en voorzichtig weer de kids in de auto laten stappen en wegrijden. Hartstikke bedankt Wegenwacht! Topjob! Ook de komende 30 jaar betaal ik weer met plezier mijn lidmaatschap. 

We mochten maar 80 rijden met de reserveband. Dus (voor je gevoel) ga je zowat kruipend naar huis. Duurt lang! Uiteindelijk pas om 02.30u thuis. ’s Nachts in bed heb ik nog wel een paar keer teruggedacht aan hoe we daar met ons 5’en stonden te wachten achter de vangrail. Met (vracht)auto’s die rakelings langs je auto rijden. Allerlei scenario’s schieten door je hoofd. Vooral toen de kids nog niet uit de auto waren. 

Niet te veel aan denken aan wat had kunnen gebeuren. Het staat wel met stip ik mijn top 10 van hele nare plekken. Brrr… wat voel je je daar onveilig. Strand is leuker zonder GE ervoor!


** Henk Boshove | 7 mei 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Where ocean meets the land

In Fris in je hoofd, Muziek, natuur, Vakantie on mei 3, 2014 at 1:05 pm

Als ik op het strand loop dan krijg ik altijd zo’n heerlijk vrij en fris gevoel in mijn hoofd. De wind waait alle hersenspinsels weg. Het onbelemmerde uitzicht geeft ruimte in je hoofd. Ruimte voor frisse gedachten en nieuwe ideeën. Heerlijk!

Als ik lekker op het strand loop dan zit er vaak een liedje van de Counting Crows in mijn hoofd, Round Here: Walking on the edge of where the Ocean meets the Land, just like she’s walking on a wire in the Circus. Ik geef meteen toe dat Adam Duritz van Counting Crows het veel mooier zingt, maar ik zing het ook graag.

image

Ik loop graag ’s ochtends vroeg op het strand. Dan zijn er nog weinig anderen. Kun je ongestoord dagdromen en om je heen kijken. Rust, stilte, natuur. Genieten.

Lekker lang lopen over het strand en door de duinen. Daarna met een tevreden lichaam en een big smile weer terug naar de bewoonde wereld.

image

De bewoonde wereld… waar de vervelende kwallen niet goed herkenbaar op het strand liggen. In de echte wereld lopen ze vrij en vaak slecht herkenbaar rond. Kwallen die je irriteren en prikkelen, die energie van je opslurpen. Maar na een paar dagen strand heb ik extra scherp in beeld wat mijn prioriteiten zijn, welke kwallen ik van mij af moet houden en wie ik daarentegen lekker dicht tegen mij aan druk. Privé en zakelijk.

image

Fijn lopen en je hoofd opschonen op het strand, aan zee: where the ocean meets the land…

*******************************************

Onderstaand de hele songtekst van Counting Crows – Round Here. En daarna (voor de liefhebbers) een mooie opname. ENJOY!

Step out the front door like a ghost into the fog
Where no one notices the contrast of white on white
And in between the moon and you, angels get a better view
Of the crumbling difference between wrong and right

Well, I walk in the air between the rain
Through myself and back again
Where? I don’t know

Maria says she’s dying
Through the door, I hear her crying
Why? I don’t know

Round here we always stand up straight
Round here something radiates

Maria came from Nashville with a suitcase in her hand
She said she’d like to meet a boy who looks like Elvis
And she walks along the edge of where the ocean meets the land
Just like she’s walking on a wire in the circus

She parks her car outside of my house and
Takes her clothes off, says she’s close to understanding Jesus
And she knows she’s more than just a little misunderstood
She has trouble acting normal when she’s nervous

Round here we’re carving out our names
Round here we all look the same
Round here we talk just like lions but we sacrifice like lambs
Round here she’s slipping though my hands

Sleeping children better run like the wind
Out of the lightning dream
Mama’s little baby better get herself in
Out of the lightning

She says, “It’s only in my head”
She says, “Shh, I know it’s only in my head”

But the girl on the car in the parking lot
Says, “Man, you should try to take a shot
Can’t you see my walls are crumbling?”

Then she looks up at the building
And says she’s thinking of jumping
She says she’s tired of life
She must be tired of something

Round here she’s always on my mind
Round here, hey man, got lots of time
Round here we’re never sent to bed early and nobody makes us wait
Round here we stay up very, very, very, very late

I, I can’t see nothing, nothing round here
You catch me if I’m falling, you catch me if I’m falling
Will you catch me? Cause I’m falling down on you

I said I’m under the gun round here
Oh man, I said I’m under the gun round here
Well I can’t see nothing, nothing round here


[‘Counting Crows – Round Here’]

Rustgevend water. Bless your soul! En geniet…

In Frankrijk, natuur, Vakantie on juli 30, 2013 at 2:40 pm

Als je vlakbij een groot meer zit dan zijn er altijd wel momenten waarop er niet of nauwelijks andere mensen zijn. ’s Ochtends vroeg. Rond etenstijd.  Bij zonsondergang.

Zo stond ik eergisteren en vandaag bij het Lac d’Orient, vlakbij Troyes. Dat is een heel groot meer. Zelfs met echte golven en dat soort dingskes.

image

A day at the beach

Mooi om even rustig te zitten en te genieten. Even in je eentje. Dat is best lekker tijdens een vakantie waarbij je meestal in t gezelschap van anderen bent. Even niemand om naar te luisteren of om tegen te praten. Even stilte om je heen. En vooral niet nadenken over moeilijke dingen. ‘T is vakantie!

image

Sittin' on the dock of the bay

Genieten van een lege steiger. Languit een foto maken zodat het lijkt alsof de steiger doorloopt tot aan de overkant. Hoe zou dat zijn. Lopen over het water? Zachtjes hoor ik “Sitting’ on the dock of the bay” van Otis in mijn hoofd…

image

Achtergelaten emmer...

Verwonderen over het lege emmertje dat een kind heeft achtergelaten aan de rand van het water. Is er fijn mee gespeeld? Zou hij of zij het emmertje al missen?

image

Sunset

Genieten van de prachtige wolken boven het meer en de weerspiegeling. Hoeveel mensen zouden er nu aan de randen van het meer net als ik vol bewondering naar dit spektakel kijken? Met beelden die zo op een schilderij zouden kunnen. Niets meer aan doen!

Maar ook zonder wolken is het prachtig aan het water. Zo’n heldere zonsondergang beleven is en blijft super. In een half uur tijd van een volle zon (te fel om in te kijken of om te fotograferen) tot een rood gele gloed aan de horizon…

image

Zonsondergang lac d'orient frankrijk. 31 juli 2013

Mooi om te ervaren wat uitkijken over het water met je doet. Water.Rustgevend water. Bless your soul! En geniet…

%d bloggers liken dit: