Henk038

Posts Tagged ‘Struikelsteen’

Struikelen over de leegte

In Familie, Kinderen, verwonderen, Zwolle on november 1, 2015 at 10:23 pm

Deze week was het ontzettend kaal, leeg en heel erg rustig hier in huis. Minder gelach, minder discussie, minder dollen, minder planning, minder activiteiten, minder gedoe. Aan de ene kant wel even lekker, aan de andere kant ook heel onwennig. 

Onze jongste van 10 was met z’n schoolklas drie dagen naar BelgiĆ«. Dikke lol natuurlijk. Wat hadden ze er zin in! Naar deze week hadden ze lang uitgekeken. Onze oudste twee hebben het ook gedaan. Dus we weten wat het is. En het is maar 3 dagen. Toch blijft het gek hoe leeg het huis dan aanvoelt. 

Thuis een lege stoel aan tafel. Een lege (opgeruimde!) kamer en een leeg bed. ’s Ochtends een lege agenda. Ik hoefde opeens niet 5 kilometer met hem naar school fietsen. Raar. Maar gelukkig is het tijdelijk. Op vrijdagavond was hij weer thuis. Duizend knuffels & kusjes over en weer. Heerlijk. 

  

Deze week liep ik door Zwolle en opeens stootte in met m’n schoen tegen een steen die iets uitstak. Het was geen gewone steen. Het waren “stolpersteine. Struikelstenen. Herdenkingsstenen. Ik wist dat ze op diverse plaatsen in Zwolle zijn geplaatst. Maar ik was er nog nooit letterlijk over gestruikeld. Deze week opeens wel. 

Indrukwekkend die stenen. Het zijn stenen om te herdenken dat hier Joodse Zwollenaren hebben gewoond. Zwollenaren die zijn weggevoerd en zijn vermoord in vernietigingskampen. Hun huizen bleven leeg achter. Voor het huis waar ze het laatst woonden ligt een ‘stolperstein’. Nog lang niet bij iedereen. Circa 60 zijn er nu geplaatst.

Op elke steen staat de naam van een joodse Zwollenaar, haar of zijn geboortedatum, de datum waarop zij of hij is vermoord en in welk kamp dit plaatvond. Indrukwekkend. Het “mooie” is.. als je er speciaal op let dan zie je ze opeens op veel meer plaatsen in de stad liggen. Mooi en bijzonder. Het wordt zo heel tastbaar. Het zet aan tot nadenken. Ongemerkt buk je en lees je. Namen, data en plaatsen komen tot leven. Je bekijkt de huizen anders.

  
Ik moest daarna zomaar opeens even denken aan de lege plek in ons huis omdat onze jongste er slechts een paar dagen niet was. Leegte. Hoe moet dat in de Tweede Wereldoorlog zijn geweest? Hoe moet dat nu in SyriĆ« zijn? Huizen die opeens leeg zijn. Leeg blijven. Buren, vrienden, familie die weg zijn. Mensen waar je van houdt – die je mist. Mensen die nooit meer terugkomen. Gigantische leegte.

Het was vast geen toeval dat ik juist in deze tijd tegen die stenen aanliep. Juist nu er vluchtelingen zijn in heel veel landen. Met oeverloze discussies over opvang. Juist in de week dat onze jongste uit huis en op reis was – en gelukkig ook weer thuis kwam. Hij wel.

Komende week maar eens kijken hoe er meer ‘stolpersteine’ in Zwolle kunnen komen. Mooi die tastbare herinneringen om af en toe letterlijk over te struikelen. ‘Opdat wij nooit vergeten’. Niet op 4 & 5 mei. Niet op andere dagen van het jaar. Opdat wij blijven nadenken over ons gedrag nu & wij ook in de huidige moeilijke situatie de juiste keuzes maken.  

 

Verwonderen over leegte. Door een afwezige zoon en een iets te hoge steen. Struikelen over de leegte

Advertenties
%d bloggers liken dit: