Henk038

Posts Tagged ‘uiterwaarden’

Plat op de bek

In buiten spelen, Familie, fotoblog, Fris in je hoofd, Kinderen, natuur, wandelen on februari 25, 2018 at 10:38 pm

Vrijdag was ’t geen tijd voor de vrijdagmiddagborrel. Geen tijd om iets sociaals te doen. Niet ziek, maar voelde mij niet helemaal fit. De hele dag binnen zitten is echter ook niks. Dus ’s middags lekker warme kleren aan om lang en langzaam te wandelen. Sjokkend door de uiterwaarden. Verrekijker mee. Reeën kijken, roofvogels zoeken. Zonnebad nemen op plekjes uit de wind. Energie uit de buitenlucht zuigen!

Dat lukte. Ik vond braakballen (zie filmpje) op plek in de uiterwaarden waar ik vaak een roofvogel zie zitten. Ik bewonderde de kudde reeën op de weilanden naast de IJsseldijk. Ik sjokte door drooggevallen weilanden in de uiterwaarden en verbaasde mij over de veerkracht van het gras. Drie en een half uur sjokken met tempo nul komma nul. Dat hielp enorm.

Ik zag een prachte eindemiddag zon bij de rode spoorbrug over de IJssel. Ik stond wel 3 kwartier op dit plekje te genieten. Batterij opladen. Fris hoofd halen. Genieten van rust en stilte in de natuur. Uit de wind. In de zon. Wel werd het steeds kouder. Ook best lekker. Ik nam wat selfies met m’n telefoon, als extra herinnering voor later aan deze fijne middag. Visueel geheugensteuntje. Daarna verder.

Terwijl ik vanuit de zompige uiterwaarden weer terug naar de dijk liep, was ik even via Snapchat aan ’t kletsen met m’n dochter. Die was vanuit Leiden met de trein onderweg naar Zwolle. 2 dingen tegelijk doen is lastig. Ik lette even niet goed op en gleed uit op een helling. Broek, jas, verrekijker, telefoon en hand onder de vette bruine smurrie. Plat op de bek in de modder. Ik kon er wel om lachen. Ik voelde mij inmiddels alweer hartstikke fit.

Vanaf de dijk zag ik vervolgens de bloedrode ondergaande zon boven de IJssel. Prachtig slot van de middag. Met een grote grijns om m’n gezicht liep ik behoorlijk verkleumd terug naar huis. Braakbal laten zien aan de kids (geen interesse). Natuurfoto’s laten zien: “ja mooi hoor Pap” (met nog geen half oog kijkend). Daarna: “je bent laat. Maak je zelf even wat eten? Wij gingen er vanuit dat jij geen patat hoefde”.

Zo leuk kids. Echt. Één voordeel. Ze zeggen het gewoon recht in je gezicht. Ook een soort van “plat op de bek” hè

** Henk Boshove | 25 februari 2018 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Advertenties

Lekker laten vol lopen

In Familie, Fris in je hoofd, natuur, Overstromen on februari 11, 2018 at 10:38 pm

Als het druk is, dan overspoelt die drukte soms alles. Onze agenda, ons hoofd, ons leven. Dan staan we even onder water. Als we geluk hebben kunnen we blijven ademhalen en verzuipen we niet. Ik moest daar aan denken tijdens het vollopen van de uiterwaarden van de IJssel – tijdens het hoge water van de afgelopen weken…

Als zo’n golf van hoog water komt, dan spoelt die over alles heen. De rest is er nog wel, maar je ziet het even niet. Of je ziet het maar half. Met drukte in je eigen leven is dat net zo. Er is opeens weinig plek meer voor iets anders. Ik merk dat in ons eigen leven. Nu alles in 2018 – na het hectische jaar 2017 – weer tot rust is gekomen in ons gezin.

Zodra de golf voorbij is komt de rest weer boven water. Langzaam aan. Stukje bij beetje. Je hebt weer tijd om vooruit te denken. Om andere onderwerpen of issues weer eens goed tegen het licht te houden. Het ene is schoon en opgefrist. Het andere zit onder de modder. Hier en daar ligt wat aangespoelde zooi. Overblijfselen van de overstroming, van de drukte. Maar nu alles weer tot rust is gekomen is dat niet erg. Gewoon rustig oppakken & aanpakken.

Net als de natuur herstellen wij mensen meestal ook weer snel van zo’n golf, van zo’n tijdelijke overstroming. Misschien hebben zowel de natuur als wij zo’n overstroming zelfs af en toe ook wel nodig. Even een reset. Even koppie onder om daarna weer met beide benen op de grond forse stappen vooruit te zetten. Dus komt er een golf aan? Lekker laten vol lopen!

** Henk Boshove | 11 februari 2018 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Lekker met snotneus en glimlach

In buiten spelen, Familie, Geluk, Kinderen, natuur, Zwolle on december 17, 2017 at 10:45 pm

Als de winter komt, dan komt het water ook omhoog. Als het water omhoog komt, dan krijg je mooie vergezichten in de uiterwaarden. Aan de ene kant geniet ik enorm van hoog water, volle uiterwaarden en mooie weerspiegelingen. Aan de andere kant begin ik dan toch ook meteen te verlangen naar meer…

In de jaren dat we hier in Zwolle naast de uiterwaarden wonen, hebben we best vaak geluk gehad. Hoog water samen met strenge vorst. Dat zorgt hier voor mooie taferelen! Dan worden de uiterwaarden één grote ijsvlakte. Dan komen de schaatsliefhebbers uit Zwolle en Hattem hier naar toe om de schaatsen onder te binden. Oude mensen, jonge kinderen, gezinnen. Soms complete families en grote schoolklassen. Prachtig!

Onze jongste kan niet wachten tot het weer zover is. Mijn vrouw is dan ook als één van de eersten op het ijs te vinden. Dochter heeft haar schaatsen laatst al laten slijpen. We zijn geen fanatieke schaatsers hier in huis.. maar een paar daagjes ijs in onze achtertuin vinden we allemaal mooi en bijzonder. Niet alleen het schaatsen, vooral ook de gemoedelijke sfeer en het vele plezier. Ik sta zelf nooit op de schaatsen, maar toch sta ik dan elke dag op het ijs. Iemand moet de ijsbaan schoon en mooi houden toch? Dat doe ik dan graag!

Voorlopig is het echter nog niet zover. Voorlopig nog even mezelf blij maken met dit soort mooie reflecties in de volgelopen uiterwaarden van de IJssel. Ook heel mooi. Word ik ook erg blij van. De kids niet. Moeten ze lekker zelf weten. Hun tijd komt nog wel.

De winter is nog maar net begonnen. We kijken uit naar het dalen van de temperatuur. Geen onstuimige herfstbuien meer, maar strakblauwe lucht en dampwolkjes uit onze monden. Vriezen dat het kraakt graag! Dan kan iedereen lekker met snotneus en glimlach het ijs op!

** Henk Boshove | 17 december 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Één keer per week. Fijn.

In Familie, Geluk, Kinderen, natuur, Ouders, wandelen, Zwolle on september 10, 2017 at 9:35 pm

Vanochtend: Vroeg opstaan. Eerst koffie drinken en op kousenvoeten door het huis. Vervolgens zachtjes de deur achter ons dicht trekken. Heel zachtjes.. zodat we thuis niemand wakker maken. Het is nog stil in huis en stil in Zwolle.

Één van onze kids zit momenteel in Frankrijk met school. De andere twee slapen nog lekker. Die redden zich wel. Wij ook. Wij trekken onze stevige wandelschoenen aan en gaan naar buiten. Veel te mooi weer om binnen te zitten. Want na dagenlang regen (moesson!) is het droog én schijnt de zon. Het strijklicht valt tussen de bomen door naar beneden. Meer redenen om je blij te voelen zijn niet nodig.

Vanuit ons huis lopen we zo het eeuwenoude park het Engelse Werk in. Aan de rand van de stad Zwolle en aan de rand van de IJssel. Prachtige natuur. Oase van stilte op de vroege zondagochtend. Één van de mooiste (openlucht) monumenten van Zwolle. Het is hier elke dag open Monumentendag!

We lopen door park en bos. Langs vijvers met meerkoeten en eenden. Daarna richting de IJssel. Langs de nieuwe hoogwater geul struinen we door de natte uiterwaarden waar overal zwaluwen vliegen. We staren over de rivier en zien boten varen. We luisteren naar vogels en verbazen ons over de strakblauwe lucht. In de verte horen we de kerkklokken van Hattem luidden. Hand in hand op pad.

Op de heenweg is er buiten nog bijna niemand actief. Stil. Als we teruglopen is de natuur inmiddels volgelopen: met wandelaars, fietsers, wielrenners, hardlopers, mountainbikers, hondenuitlaters etc. Niet meer stil. Maar dat maakt niet uit. Zij de natuur in. Wij weer terug naar huis. In onze tuin is volop zon en stilte.

Als we weer thuis zijn ruikt het huis naar versgebakken broodjes. We krijgen een kus & knuffel van onze jongste. Het espressoapparaat zorgt zonder te klagen voor een nieuw rondje koffie. Zondag. Één keer per week. Fijn.

** Henk Boshove | 10 september 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Horizon Taal 

In Kinderen, Memories, natuur, wandelen on maart 12, 2017 at 10:31 pm

Het vlakke Nederland is het mooist als er mooie accenten zijn die juist afwijken van de vlakke uitgestrektheid. Die mij daarmee de natuur extra laten “zien” en anders laten ervaren. Dat vindt natuurlijk niet iedereen. Sommigen noemen het horizonvervuiling. In mijn achtertuin, de uiterwaarden van de IJssel bij Zwolle, heb ik drie “landmarks” die voor mij daar beeldbepalend zijn. 


Aan de ene kant (links) de prachtige grote boogbruggen over de IJssel. Blauw en rood in het landschap, als liggende reuzen. Aan de overkant van de IJssel de grote oude kerk van Hattem. Vaak donker. Als een alziend iets, dat over de horizon tuurt.  Aan de andere kant (rechts) de schoorstenen van de oude IJsselcentrale. Twee pijlers die je altijd ziet als je op de dijk bent. Drie mooie bouwwerken die de schoonheid van de natuur extra benadrukken. Vind ik dan.


Binnenkort is dat echter verleden tijd. De IJsselcentrale wordt gesloopt. Op 18 maart worden de grote schoorstenen opgeblazen. Denk dat mijn kids het super mooi gaan vinden om dat spektakel live te zien. Hun papa vind er geen zak aan. Ik kijk er niet naar uit. Ik ga dat gebouw en vooral die hoge schoorstenen nogal missen in “mijn” mooie vlakke uiterwaarden. Het wordt straks iets van vroeger. Een herinnering.


Vandaar dat ik deze week nog even extra goed naar de pijpen heb gekeken. Ik heb het even extra ingeprent op mijn netvlies. Uiteraard ook een paar foto’s gemaakt. Na volgende week zijn ze er niet meer. De stilzwijgende getuigen van een industrieel verleden wordt het zwijgen opgelegd. Ze zijn uitgesproken. Straks alleen nog maar Horizon Taal 


** Henk Boshove | 12 maart 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Een zondag van niks

In Eten & drinken, Kinderen, Zwolle on april 20, 2015 at 5:09 am

Vandaag zaten we niet in, maar achter de kerk. De mooie, grote, oude kerk van het Hanze-stadje Hattem. We hadden een feestje en waren er met de kids naartoe gefietst. Mooi tochtje vanuit Zwolle. De zon scheen en we zaten heerlijk buiten. 

Achter de kerk werd lekker gegeten en gedronken. De kids bleken wederom in staat om meer weg te werken dan hun ouders. Veel meer zelfs. Ik herinner mij dat van vroeger nog wel. Dat je als kind veel te veel at en dronk op feestjes. Maar dan had je ook tijd heel veel lol. Eigenlijk is er niks veranderd.

Op de terugweg naar huis was van vermoeidheid nog niks te merken. Er werd stevig doorgefietst. Zelfs zo hard dat de beide oudjes de kids niet meer konden bijhouden. Op de IJsselbrug reden ze ons los. Niks aan te doen. Zij naar huis racen. Wij fietsten relaxed over de IJssel. Kijken naar de rivier en de bruggen in de avondzon. Met vlak voor het eind nog een cadeautje. Onze jongste kwam het enthousiast melden: “Papa, kom je een foto maken?!” De paarden stonden in de uiterwaarden in het water. Prachtig plaatje. Even van genieten. Dat kost niks extra. 

Die foto heb ik natuurlijk gemaakt. Bij zo’n schitterend uitzicht moet ik stoppen, kijken en een foto maken. De kids fietsten door. Daar zat zo op het oog nog genoeg energie in. Maar schijn bedriegt en ik wist het. Eenmaal thuis zou de energie helemaal op zijn. Dan gaan ze hangen op stoel, bank, bed. Willen ze helemaal niks meer. 

Maar nu nog niet. Nu roepen ze waar wij blijven. Dat we moeten doorfietsen. Zij gaven nog even gas op de fiets. Met bolle buiken trapten ze hard. Ze roken de stal. Wij zijn geen kids meer. Wij doen relaxed. Wij komen er ook. Alleen iets langzamer. Niks aan de hand.

Thuis zat er zoals ik al dacht weinig beweging meer in. Is ook goed. Zondagavond. Het was een mooie dag. Niks meer aan doen. Niks! 

Waterig humeurtje

In Fris in je hoofd, Kinderen, natuur on januari 18, 2015 at 7:18 pm

Vandaag begon de dag hier in huis met een allervriendelijkst ontbijt. Daarna een dolle wilde boel bij een spelletje van de twee jongste kids. Dat wilde spel liep uit in ruzie. Niet de goede dingen doen. Niet luisteren. Ingrijpen geen effect. Boos worden. Dat soort dingen. Vermoeiend soms. Kinder- en puberbreintjes die anders werken dan wij willen & hopen.

Na een intensief gesprek met de kids keert de rust weer. Meteen daarna de wandelschoenen aangetrokken. Rondje wandelen in alle stilte. Alleen. Wat een rust. Heerlijk. Ik zocht de uiterwaarden en de rivier op. Even lekker mijmeren over van alles en nog wat.

2015/01/img_4125.jpg

Zo’n wandeling langs de IJssel in de wind helpt om alles weg te blazen uit mijn hoofd. Ik kijk naar het langzaam voorbij glijdende water. De bruggen en de bomen die er al zo lang staan en al zoveel hebben meegemaakt. Soms staan de bomen middenin in het hoge water. Een week later staan ze weer droog. De bomen trekken zich er niks van aan.

Ik geniet van het uitzicht, de rust en de natuur. “Niet zo druk maken over die kleine dingen” fluisteren ze tegen mij. Relax. Ze hebben gelijk. Nog een half uurtje extra lopen.. Toen had ik weer een fris hoofd. Scheen (in mijn hoofd) weer de zon. Mijn waterig humeurtje was al lang weer verdwenen. Het werd daarna nog een mooie zondag.

Het water klotst weer over onze schoenen… Feest!

In Fris in je hoofd, natuur, schilderijen, Zwolle on december 30, 2012 at 9:44 am

Water… Voor sommigen een ramp, voor anderen een zegen. Ik ben zelf een liefhebber. Als de rivieren flink buiten de oevers komen. Als de uiterwaarden volstromen. Als het water gewoon lekker eigenwijs de mooie aangeharkte Nederlandse weilanden in beslag neemt.

image

Water heeft op mij een bijzondere aantrekkingskracht. Niet zozeer om iets mee te doen, wel om naar te kijken.Het huis waar wij nu wonen hebben wij o.a. gekocht omdat het op zo’n mooie plek vlakbij de IJssel ligt. Zo’n grote rivier als de IJssel heeft steeds een andere uitstraling. Vooral bij hoog water, als de uiterwaarden vol lopen is het prachtig. Als het dan ook nog gaat vriezen is het helemaal feest…

image

Natuurlijk hebben we in Nederland de afgelopen eeuwen de nodige moeite met water gehad. Alertheid en het trainen van nieuwe “Hansje Brinker’s” (lees HIER ‘wie’ dat was) is dan ook noodzaak. Zoals jullie kunnen zien is mijn jongste zoon daar flink mee bezig!

image

De rivier heeft regelmatig ruimte nodig. En die pakt ‘ie ook. De uitnodiging op onderstaand bord “Ruimte voor de Rivier” werd meteen aanvaard. De komende jaren wordt op diverse plaatsen langs de IJssel gewerkt aan op tekentafels berekende extra ruimte voor de rivier. Of het goed berekend is weet niemand 100% zeker. De impact is groot. De investering ook. Veiligheid is altijd een lastig thema.

image

Grote diepe sleuven zullen onder meer worden gegraven langs de IJssel. Ben erg benieuwd hoe dat er uit gaat zien. Alle bomen en bosjes in de uiterwaarden ‘moeten’ ook weg volgens de deskundigen. Dat vind ik wel heel erg jammer. Maar de natuur een beetje kennende zullen er over een paar jaar wel weer bosjes terugkomen.

image

Het landschap gaat veranderen, ook in “mijn achtertuin’ aan de IJssel bij Zwolle. Dus nu nog maar even flink van genieten! De afgelopen week met hoog water elke dag een wandeling over de dijken, langs het water gemaakt.

image

Tijdens het wandelen natuurlijk ook flink wat foto’s gemaakt. In deze blog zijn een aantal foto’s van de afgelopen week opgenomen. Hoop dat jullie er net zo van genieten als ik.

image

Nu moeten jullie niet denken dat ik tegen veranderingen ben. Wel graag zorgvuldig. De nieuwe rode spoorbrug van de Hanzelijn is door kleur en architectuur een prachtige toevoeging aan het oude Nederlandse rivierenlandschap. Landschappen die door Voerman en andere schilders over de hele wereld beroemd zijn geworden. Ze hadden toen nog geen foto’s. Gelukkig hebben wij de schilderijen nog!

image

Het is nu hoog water. In heel Nederland. Wat let je. Ga er op uit. Haal een fris hoofd, laat jezelf eens lekker uitwaaien. Zie hoe mooi de natuur is. Zie wat de kracht is van het water… ondanks al onze pogingen het in te dammen en te reguleren. Ontdek hoe prachtig Nederland is bij hoog water. Geniet.

Hoog water. Mooie uiterwaarden. Nederland prachtig waterland. Het water klotst weer over onze schoenen… Feest!

Bevroren eilandjes. Islands in the stream. “iles flottantes”

In natuur, verwonderen, Zwolle on februari 2, 2012 at 11:52 am

Ijzige kou. Wind over de uiterwaarden van de IJssel bij Zwolle. Lekker even uitwaaien.

Je bent al snel geneigd naar de mooie vergezichten te kijken. Naar de zon die speelt met de weerkaatsing op het ijs. Kijken naar het ‘grote plaatje’. Dichtbij zijn de details echter ook mooi. Soms nog mooier zelfs. Zoals hier die paar takjes. Mooi om naar te kijken, te denken en te associëren.

Toen ik ze zag moest ik denken aan het omgaan met omstandigheden. Deze takjes hebben zich staande heeft weten te houden in de wind en in het water. Later ook nog eens in het ijs. Wat er ook gebeurt, gewoon fier overeind blijven staan. Eerst als “islands in the stream”, nu als bevroren eilandje. Koppig, eigenwijs. Wachtend op andere tijden. Niet van plan op te geven. Weten dat de lente er aan gaat komen.

[Klik op de foto’s om ze full screen te bekijken]

De eilandjes deden me ook denken aan een beroemd toetje “iles flottante”.
ile flottante, illes flottante

Kijken, denken, associëren, verwonderen over wat je ziet en wat dat voor ideeën of gedachten bij je oproept. Nieuwsgierig zijn wat er om je heen te zien is. En daar van genieten. Lukt me goed. Jullie ook?

Stromend water in mijn achtertuin. Zwanen slimmer dan mensen?

In Fris in je hoofd, Kinderen, Zwolle on januari 25, 2012 at 10:05 am

Gisteren was ik even onderweg. Met de twee jongste kids op de fiets vanuit Zwolle, over de IJssel, richting Hattem. “Wat hebben wij veel natuur hier he” zei de jongste van 6. Inderdaad. Goed ook dat hij dat ziet en er van geniet. We reden over de mooie nieuwe spoorbrug van de Hanzelijn. Wij namen de gewone route over het fietspad, en dus niet OVER de boog van de brug zoals iemand een tijdje geleden als stunt heeft gedaan. De link naar dat filmpje vindt je hier: http://www.youtube.com/watch?v=QvCdtjSQUT0&feature=player_embedded Om te voorkomen dat iemand die stomme stunt herhaalt (te gevaarlijk) staan er nu leljke hekken op de mooie brug.

Onderweg even gestopt midden op de brug. Twee zwanen zwommen daar in de volgestroomde uiterwaarden. Met op de achtergrond Hattem en een vrachtschip op de IJssel. Paar foto’s gemaakt en even staan genieten in het zonnetje. De zwanen volg ik al zo’n beetje het hele jaar. Meestal zitten ze in park Het Engelse Werk. Ze kregen drie jonkies waar ze maanden voor gezorgd hebben. De jonkies staan nu op eigen vliezen. Pa en ma genieten van de rust en eten op hun gemak. Wat wil je ook in zo’n omgeving. Daar wordt je toch vanzelf rustig van. Ik tenminste wel. Of zou dat voor zwanen anders zijn dan voor mensen? Ze zoeken niet voor niets de mooie plekjes op denk ik dan. Misschien zijn ze wel slimmer dan mensen. Wij kruipen met z’n allen bij elkaar in de stad. Zelfs als het mooi weer is gaan we nauwelijks naar buiten. Zelfs voor kleine afstanden nemen veel mensen de auto of de bus. In plaats van te fietsen of te wandelen en ondertussen even lekker buiten te zijn en van de natuur te genieten. Die zwanen zoeken gewoon lekker een plek op in de natuur waar ze ongestoord kunnen eten, zwemmen en relaxen. Slimme dieren die zwanen. Mooie dieren ook om ze te zien.

Op een paar foto’s van de IJssel zie je op de achtergrond ook nog de oude IJsselcentrale. Mooi die karakteristieke pijpen hoog in het landschap. Een echt ouderwets ‘landmark’ van Zwolle. Hoop dat ze nooit zullen verdwijnen.

Na nog even intens te hebben genoten van het Voerman achtige uitzicht op het stromende water in mijn achtertuin en de slimme zwanen heb ik de plaatjes van de IJssel en de uiterwaarden geupload in mijn hoofd om later als herinnering weer van te kunnen genieten. Zulke beelden helpen om weer fris te worden in je hoofd als het druk is.

Hier de vijf plaatjes ook nog als slideshow:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

%d bloggers liken dit: