Henk038

Posts Tagged ‘Uitvliegen’

Stapje voor stapje vooruit springend 

In Familie, Kinderen, natuur, verwonderen, zien on januari 8, 2017 at 7:14 pm

Als ouwe kerel sta je er niet altijd met 100% aandacht bij stil. Je hebt meestal niet helemaal scherp wat de impact is. De meeste volwassenen (zeker als je de 40 of 50 gepasseerd bent) maken het immers niet zo vaak meer mee. Wij zitten vrijwel allemaal een groot deel van onze tijd in een vast ritme – met steeds terugkerende activiteiten. 
Iets nieuws. Iets dat je voor de eerste keer doet. En wat dat met je doet. Daar heb ik het over. Want hoe vaak per maand/jaar doe je als volwassene nog iets dat compleet nieuw is? Iets dat je nog nooit eerder hebt gedaan? 

Ik moest daar deze week aan denken toen ik in de verse sneeuw liep. Fijn om daar als eerste je voeten in te zetten. Op Facebook en Twitter zie je dan mensen die een bericht posten dat het voor hun dochter/zoon (of huisdier – dat ook) de eerste keer “in de sneeuw” was. Hoe raar die daar tegenaan keken. Hoe ze zich verwonderden over dat witte spul. Maar ook hoe leuk het uiteindelijk was. Want sneeuw is fun voor vrijwel alle kids. Alleen.. dat moet je wel eerst ontdekken!

Zo is het met veel dingen. Je doet ze voor de eerste keer en je weet eerst niet goed wat je er mee aan moet. Bij ons thuis zijn onze 3 kids ook met nieuwe dingen bezig. School kiezen (jongste), vakkenpakket kiezen (middelste), studie/studentenstad kiezen (oudste). De kids moeten belangrijke keuzes maken. Voor ons als ouders natuurlijk appeltje eitje (*kuch* …terugkijkend dan hè). Maar voor kids zijn dit grote stappen. 

Zelf ga ik volgende week de Kilimanjaro op. Ook een grote stap. Volgende week om deze tijd zit ik op de berg. Kan me nog niet goed erin verplaatsen. Dan start ik met dagenlang omhoog lopen tot de top op bijna 6.000 meter. Veel spullen mee, overnachten in een mini tentje. De laatste nacht voor de top “slapen” we op 4.800m. Kou en ongemak als cadeautje erbij. Weinig zuurstof ook. Een bijzondere eerste keer voor mij. Nu ik zelf wat intensiever bezig ben met deze “eerste keer” (komt erg dichtbij!), zit ik opeens ook meer na de denken over “de eerste keer” waar onze kids nu voor staan. 

Ik ga daar scherper naar kijken en me daarin iets anders opstellen heb ik besloten. Al dit soort dingen gaan stukje bij beetje – sluipenderwijs – geleidelijk steeds verder vooruit. Maar als je af en toe omkijkt zie je vol verwondering hoe ver ze al zijn. Dat is met bergwandelen trouwens ook zo. Ook op de Kilimanjaro zal ik af en toe vol verwondering omkijken naar beneden.

De kids en hun keuzes. Veel kunnen ze zelf. Soms is er even support nodig. Soms alleen een knuffel. Soms ook even liefdevol afstand houden. Per saldo zijn het kleine & grote, maar altijd belangrijke stappen voor de kids. Hard op weg om groot te groeien en (straks) uit te vliegen.

Daar ga ik bewuster naar kijken en stiekem stilletjes wat vaker bij stil staan. Want wat gaan ze hard! Stapje voor stapje vooruit springend

[🎈🎈🎈🎈Dit is mijn 500e blog hier 🎈🎈🎈🎈]

** Henk Boshove | 8 januari 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

Advertenties

Uit de dop. De wereld in

In Familie, Kinderen, Vakantie, verwonderen on juli 10, 2016 at 9:50 pm

Het gaat vreselijk hard richting de vakantie, voor de kids en voor ons. Dit wordt een bijzonder jaar. De eerste zomervakantie dat we niet met ons vijven op vakantie gaan. Onze dochter van 16 gaat niet mee. Ze blijft thuis en gaat werken. 

Aan de ene kant vind ik het heel stoer van haar. Eigen(wijze) keuzes, zelfstandig alternatieven bedenken, afwegingen maken. Zelf een baantje regelen. Je eigen plan trekken. Aan de andere kant vind ik er niks aan dat ze er niet bij is. Ik ga haar missen tijdens de vakantie! 

Ik ga onze 1 op 1 vader-en-dochter-dingetjes missen. Onze gezamenlijke humor. Haar scherpe opmerkingen. Haar puber trekjes. De geintjes die ze als kids met hun drieën uithalen met ons en onderling. Lekker uit eten in restaurantjes. Haar talenknobbel. Dat en meer. Veel meer. 

Kleine meiden worden groot. Gelukkig gaan de beide boys nog wel mee op vakantie. De komende jaren gaan we aftellen. Met ons vijven, met ons vieren, met ons drieën, met ons tweeën. Je blijft je verwonderen. Wat gaat dat snel. Ze vliegen sneller uit dan je kan kijken. Uit de dop. De wereld in


** Henk Boshove | 10 juli 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

%d bloggers liken dit: