Henk038

Posts Tagged ‘verjaardag’

Neus in de bloemen. Glimlach op gezicht!

In Familie, Kinderen, Memories, natuur on mei 14, 2017 at 8:53 pm

Commerciële onzin. Dat vond mijn moeder van Moederdag. “Bedacht door winkels om geld te verdienen”. We mochten niks voor haar kopen. Tsja, het mag duidelijk zijn. Mijn moeder had niks met Moederdag. Helemaal niks. Ik ook niet. Dat heeft ze er goed ingeramd. Prima gedaan.

Waar ze wél wat mee had? Bloemen! Maar dan liever géén bloemen van een bloemist. Die boeketjes vond ze best aardig hoor. Maar ze hield meer van bloemen in haar eigen tuin (kun je lekker vaak naar kijken en blijven lang mooi). Af en toe kwamen er ook wat bloemen uit de tuin naar binnen (paar op een vaasje, ook mooi). Die gewoonte heb ik overgenomen. Ook in onze tuin veel bloemen om naar te kijken en van te genieten (hieronder zie je er een paar).

Mijn moeder had thuis in haar tuin allemaal bloemen die ze mooi vond. Paarse muurbloemen, grote dieprode pioenrozen, paarse lissen, blauw/witte viooltjes, veel kleuren akeleien en stokrozen. Paars, blauw, donkerrood.. die kleuren zag je veel in haar tuin. Maar het aller-aller-allermooist vond ze seringen. Van die prachtige trossen vol bloemen die je vroeger overal op het platteland zag. Seringen waren haar lievelingsbloemen. Die kreeg ze ook altijd op haar verjaardag. Dat was vaste prik.

Ik kon als kind mijn moeder echter ook altijd blij maken met een mooi boeket (zelfgeplukte) bermbloemen. Mooie tijden waren dat. Buiten bloeiden immers overal bloemen & mooie grassen. Als kind er opuit, flink plukken, krant er omheen en aan haar geven. Die grote glimlach op haar gezicht als je dan de kamer binnenkwam. Dankbare vrouw, mijn moeder. Blij met kleine, simpele dingen. Heerlijk. 

Mijn moeder moest niks hebben van Moederdag. Dus daar hebben we het verder maar niet over. Maar komende week was ook haar verjaardag. Ze is er echter al lang niet meer. In 2001 is ze overleden. Maar toch hè! Als ik in onze tuin de bloemen zie, dan denk ik aan mijn moeder. Als ik mooie bloemen in bos of berm zie, dan denk ik aan mijn moeder. 

Vanaf eind april tot half mei wordt het nog mooier. Dan bloeien in onze eigen tuin de paarse seringen. Daar heb ik natuurlijk voor gezorgd. En elke dag als mijn seringen bloeien.. dan denk ik niet alleen aan haar. Dan zie ik mijn moeder. Neus in de bloemen. Glimlach op gezicht! 


** Henk Boshove | 14 mei 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Advertenties

Opgeblazen Gevoel Uitgeblazen

In Eten & drinken, Familie, Kinderen on november 9, 2014 at 5:42 pm

Deze week zaten mijn kinderen hyperventilerend aan het ontbijt. Ik mocht pas later aanschuiven. Het harde werk beneden moest eerst worden afgerond. Pas daarna was ik welkom. De kids waren buiten adem. 50 ballonnen hadden ze opgeblazen. Daarna was het feest en mocht ik meedoen. Tussen al die ballonnen, opgeblazen. Mooi gezicht. Mijn verjaardag.

IMG_3539-0.JPG

Inmiddels heb ik na drie dagen verjaardag vieren – lachen – praten – zoenen – gebak eten – drankjes drinken – hapjes eten zelf ook een behoorlijk opgeblazen gevoel. Ik vier mijn verjaardag meestal samen met onze middelste zoon. Zo ook deze zondag. Praten, lachen, eten en drinken. Maar nu is het klaar. Ik geef het stokje over aan mijn zoon. Die is vandaag jarig. Dertien is hij geworden. Op de taarten zaten zondag dan ook 50+13 kaarsjes. Ik had er nog nooit zoveel bij elkaar gezien.

IMG_3552.JPG

Zondag was voorlopig de laatste ronde (binnenkort nog borrel met deel familie). Mooie mensen om ons heen gisteren en veel brandende kaarsjes op de taarten. We waren alleen iets te lang bezig met zingen, grappen en foto’s maken. De kaarsjes zagen dat niet zitten. Ze smolten weg – zoals je hierboven ziet op één van de taarten. We konden ze nog net uitblazen 1 millimeter boven de taart. Oeps!

Jarig zijn en verjaardagen vieren is best vermoeiend voor een man op leeftijd. De komende dagen dus bijkomen. Het opgeblazen gevoel wegfietsen, wegwandelen, uitblazen!

Mijn overleden vader en moeder weer heel even dichtbij…

In Familie, Kinderen, Memories on november 10, 2013 at 3:42 pm

Vandaag vierde ik samen met onze middelste mijn verjaardag. Hij vandaag 12. Ik werd deze week 49. Traditioneel vieren we dat samen en zit het huis vol familie. Geen vader of moeder. Die zijn al lang geleden overleden. Gelukkig is mijn schoonvader er nog wel bij. Al in de tachtig maar nog best fit.

Dit jaar was er iets bijzonders. Ik wilde één van mijn oude tantes ophalen, zodat ze lekker het weekend bij ons zou zijn. Helaas lukte dat niet omdat ze vorige maand haar pols had gebroken. Maar gelukkig kon ze wel ’s middags bij ons komen. Mijn zus en zwager namen haar mee. Fijn!

image

Aan de ene tante heb je meer en andere herinneringen dan aan de ander. Deze tante, tante Bertha, woonde mijn hele jeugd dicht bij mij. Ook mijn opa woonde bij haar in thuis. Tante Bertha was een zus van mijn vader. En ze was getrouwd met de broer van mijn moeder. Best bijzonder tegenwoordig. Maar toen kwam dat veel vaker voor.

Een dubbele familierelatie en we woonden heel dicht bij elkaar. Dat was een belangrijke reden om elkaar veel te zien. Maar bovendien zijn tante Bertha en haar man, oom Gerrit (die helaas overleden is) de liefste mensen die ik ken / heb gekend. Reden om veel van ze te houden. Toen en nu.

Als ik tante Bertha zie en spreek dan geniet ik dubbel. Aan de ene kant geniet ik van haar om wie ze is. Ondanks haar leeftijd (al over de tachtig) nog vol in het leven. En nog net zo lief als vroeger. Aan de andere kant komen via haar mijn overleden vader en moeder heel erg dichtbij. Bijna tastbaar, voelbaar. Prachtig is dat. Weer even kind. Niet te beschrijven, dus ik ga ook geen poging doen.

image

Het was dus een mooie dag. Als familie bij elkaar. Veel drukte in huis met daarbij zo’n 75 jaar verschil tussen de oudste en de jongste in huis. Mooie gesprekken over toen en nu. Herinneringen die weer boven komen. Daarom een klein blogje ter ere van mijn tante Bertha. Zij in mijn blogje. Ik in haar dagboek vanavond. Ik weet het zeker.

Mijn overleden vader en moeder weer heel even dichtbij… Mijn oude tante gesproken en stevig geknuffeld. Een dag met een grote glimlach!

%d bloggers liken dit: