Henk038

Posts Tagged ‘zien’

Stilte. Focus. Klik. Relax!

In buiten spelen, Focus, fotoblog, natuur, Uncategorized, Versimpelen, verwonderen, wandelen, zien on juni 3, 2018 at 9:29 pm

Afgelopen tijd bewust niet geblogd op zondag. Heb heel bewust extra tijd besteed aan stil zijn. Mijn wereld kleiner gemaakt in plaats van groot. Anders focussen. Op een andere manier kijken. Anders bewegen ook. Voor een ander resultaat. Werd ik blij van. Ben ik blij mee. Verwonderen & genieten. Heerlijk.

Niet wandelen. Slenteren. Steeds 2 à 3 meter voor en opzij kijken. Vaak stilstaan. Op een andere manier de natuur beleven. Stilte om je heen en in alle rust kijken waar al die insecten toch zo ontiegelijk druk mee zijn [die doen maar 2 dingen: eten & voortplanten]. Hoe drukker de insecten doen, des te rustiger wordt je zelf. Moet ook wel als je ze wilt fotograferen met camera of telefoon. Als je niet stil bent zijn ze meteen weer weg.

Staan. Kijken. Focus. Af en toe klik: een foto. Mislukt (vaak) of gelukt (soms). Relax & weer door. Dwars door de natuur. Met lange broek aan… want op insecten als de teek ben ik niet dol. Andere insecten zie ik graag. Namen weet ik meestal niet. Dat maakt het genieten niet minder. Door anders te bewegen & anders te kijken zie je ook andere insecten. Zoals de blauwachtige wants op 1 van de foto’s hieronder.

De laatste weken een paar keer wat uurtjes op deze manier de natuur in geweest. Lekker in mijn eentje. Stilte. Focus. Klik. Relax. 1e keer genieten. Daarna natuurlijk af en toe nog even voor de 2e keer (na)genieten bij ’t bekijken van de foto’s. Dat voelt dan ook meteen alsof ik voor de 2e keer buiten ben. Doe ik in mijn hoofd weer: Stilte. Focus. Klik. Relax

Hierboven en hieronder wat foto’s van insecten van laatste 2 weken. Sommige met camera, andere met telefoon geschoten. Relaxte plaatjes om even van te genieten. Hoop dat jullie de foto’s ook mooi vinden

Advertenties

Nieuwjaarsrimpels

In gewoon doen!, Kinderen, Memories, verwonderen on januari 7, 2018 at 10:46 pm

We gleden deze week zomaar weer een nieuwe jaar in, op weg naar 365 dagen lang 2018. Ik zag in het nieuwe jaar op social media een paar foto’s voorbij komen uit voorgaande jaren. Momentopnames van vroeger van mijzelf (met en zonder kids). Lieftallig als herinnering aangeboden door social media – om je te verleiden hun platform nog eens wat extra te gebruiken. Ze willen graag dat je die oude shit nog eens deelt. Nou, mooi niet.

Niet gedeeld. Wel bekeken. Als je jezelf ziet op foto’s met de kids, dan zie je meteen hoe hard de kids zijn veranderd & gegroeid. Maar zelf verander je ook. Minder snel. Stiekem, glijdend, sluipenderwijs. Ik keek dit nieuwe jaar eens wat beter en vol verwondering naar mijn eigen hoofd. Grappig om te zien dat er “opeens” allerlei rimpels zijn bijgekomen in een paar jaar tijd. Voorhoofd, ogen, hals. Waardoor? Zorgen? Ouderdom? Nadenken? Slap vel? Te veel lachen? Dagelijkse buitenlucht? Vast van alles wat.

Heb er maar niet te lang bij stil gestaan. Ik ga ook dit jaar gewoon weer vrolijk lachend veel mooie nieuwe rimpels verzamelen! Nog plek genoeg op hoofd en lichaam. Volgend jaar kijk ik wel of het is gelukt. Kom maar op met die nieuwjaarsrimpels

** Henk Boshove | 7 januari 2018 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Lekkere beloning voor m’n neus

In Eten & drinken, Focus, Huisdier, Kinderen, zien on december 3, 2017 at 10:07 pm

Wij hebben thuis geen huisdieren. Wel 3 kids. Vandaag had ik een overleg en een heerlijke lunch. Tijdens het overleg was de hond des huizes erg geïnteresseerd in de koekjes, chocolaatjes en het gevulde speculaas die op tafel stonden. Grappig om te zien. Totale focus. Best lang ook.

Mooi om te zien. Kids kunnen dat ook. Totale focus op iets. Of op iemand. Als kinderen ouder worden, dan raken ze dat langzamerhand kwijt. Bij volwassenen is het bijna verdwenen. Ik zie het om mij heen. Ik merk het bij mijzelf. Ik denk ik alleen volledige focus heb bij ’t lezen van een mooi boek, bij het kijken van een film in de bioscoop of als ik aan het bergwandelen ben. Soms tijdens mijn werk bij zeer complexe opdrachten. Momenten die je bijna op één hand kunt tellen.

Volledige focus is af en toe best fijn. De rest is exit, doet er even niet toe. Misschien moet ik toch maar eens wat meer oefenen. Kijken of ik vaker en beter volledig kan focussen. Zou het helpen als ik daarbij óók een lekkere beloning voor m’n neus zet?

** Henk Boshove | 3 december 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Ik zie het mooi in

In buiten spelen, Familie, Geluk, Kinderen, natuur, verwonderen, wandelen, zien on november 19, 2017 at 10:59 pm

Na 3 dagen grotendeels binnen te hebben gewerkt kwam ik vrijdag weer boven water. Diep ademhalen. Jas & schoenen aan. Naar buiten. Flink eind lopen. Maar 5 meter buiten de deur stond ik al stil. Ik zag opeens een boom. Die is niet nieuw zoals je hieronder kunt zien. Staat al lang schuin voor ons huis. We wonen hier al ruim 7 jaar. Ik heb die boom dus al duizenden keren gezien. Maar er zit verschil tussen kijken en echt zien. Tussen zien en bewust observeren en ervaren.

Ik stond onder die boom en dacht opeens: wat ben jij ontzettend mooi! Heb er een tijdje onder gestaan. Vol bewondering en ontzag naar boven gekeken. Daarna liep ik langzaam door. Al nadenkend. Ik nam mij voor de hele wandeling lang echt bewust naar dingen om mij heen te kijken. Ik zag prachtig mooie dingen – alles had ik al honderden keren gezien – maar nu zag ik ze anders. Mooier.

Toen ik na 2 uur buiten wandelen weer thuis kwam had ik zere mondhoeken van het lachen, fluiten, zingen, genieten buiten. Batterij weer helemaal vol. Zoveel mooie dingen gezien en beleefd. Niks anders dan anders, maar toch heel anders. Bijzonder.

Ben nu bezig op deze manier de komende tijd ook vaker, scherper, meer naar de mensen om mij heen te kijken. Natuurlijk naar onze 3 kids. Maar ook naar m’n partner, familie, vrienden, zakenrelaties en mezelf. Omhoog met die mondhoeken.

Je bent zo geneigd te kijken naar die paar procent van iemand (of jezelf) die net even niet mooi is. Die 95-99% die prachtig is blijft daarachter verstopt als je niet uitkijkt. Of je ziet het mooie helemaal niet meer – omdat je het al 1000 keer gezien hebt. Dan mis je veel. Al dat moois! Dus zie je mij de komende tijd vriendelijk lachen? Dan zie ik iets moois. Misschien jou wel. Ik zie het mooi in!

** Henk Boshove | 19 november 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Maar twee buitenbeentjes

In Herfst, Kinderen, natuur, verwonderen on oktober 1, 2017 at 9:50 pm

Je hebt laag-bij-de-grondse types. Je hebt hoogvliegers. Er zijn er die zich fijn voelen in gezelschap. Anderen zijn nogal kieskeurig of zijn het liefst helemaal alleen. Je hebt er die alles precies doen zoals de rest… en je hebt buitenbeentjes! Ik hou wel van buitenbeentjes…

Het is herfst. Het is oktober. Kortom: het is paddestoelenweer. Overal zie je ze inmiddels staan. Bruin, wit, geel, rood. Klein, middelgroot, groot. Plat, bol, dik, dun. In kleine groepjes, samen op een grote hoop of helemaal alleen. Het zijn net mensen. Paddestoelen: ik mag er graag naar kijken.

Vandaag zag ik 2 dingen die ik nog niet eerder zag. Bij 2 bomen stonden wel 20-30 rood-met-witte paddestoelen bij elkaar. Platte en ronde. Samen met onze jongste zoon even op ons gemak bij staan kijken. Die had er ook nog nooit zoveel tegelijk gezien. Best mooi, al die paddestoelen bij elkaar. Gelukkig hadden er nog geen jolige “grappenmakers” tegenaan geschopt. Hoop dat ze er nog lang staan.

Maar ik zag ook nog iets anders toen ik vanochtend een rondje wandelde. Ook bijzonder (vond ik). Had ik nog nooit gezien. Een paddestoel in een boom. Niet zomaar onderaan op de grond of op een afgebroken stam. Nee! Een paddestoel hoog in een boom op een tak. Een buitenbeentje dat gewoon zijn/haar/het eigen gang gaat. Wát nou op de grond?! Ik ga lekker hoog staan jongûh!

Grappig. Een eenzame (dappere, trotse, eigenwijze?) paddestoel. Helemaal in z’n uppie lekker bovenop een tak. Prachtig. Ik zag er toevallig ééntje.. maar ja nu loop ik dus verwonderd rond met de vraag of er niet veel meer paddestoelen hoog & droog in de bomen staan. Ga je toch over nadenken hè. Ik keek namelijk nooit naar boven voor paddestoelen. Loop altijd naar beneden kijkend te zoeken. Zou ik veel gemist hebben al die jaren?

Nu ik het weet ga ik er natuurlijk extra op letten. Zo heb ik ook ooit ontdekt dat eenden graag in bomen zitten, dat reigers boven in hele hoge bomen nesten bouwen (en flink naar beneden schijten) en dat ook eekhoorns flinke nesten hebben in bomen. Als je ‘t weet ga je er op letten. Als je erop gaat letten ga je het zien. Zo werkt dat. Jammer dat de kids het niet zo interessant vinden. Nou ja.. kunnen ze het later gewoon lekker allemaal zelf ontdekken.

Ik ben blij dat ik weer wat heb geleerd. Gewoon door te kijken en buiten rond te lopen in het bos. Met mijn eigen, niet één, maar twee buitenbeentjes

** Henk Boshove | 1 oktober 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Verstoppertje spelen, stiekem spieken

In gewoon doen!, Kinderen, verwonderen, wandelen, zien on februari 19, 2017 at 10:53 pm

Sommige dingen zijn er wel maar ook weet niet. Zie je iets niet terwijl het er wel is? Zie je iets dat er helemaal niet is? Soms spelen jouw ogen verstoppertje met je. Wij zijn gewoon niet zo goed in scherp zien. In echt scherp waarnemen. Daarom hebben goochelaars en illusionisten ook zo’n succes. Ze kunnen vrij gemakkelijk onze ogen bedriegen. Gewoon door onze aandacht af te leiden of door ons te laten denken dat we iets (wel of niet) zien.

Ik heb dat regelmatig in de natuur als ik wandel. De ene keer ben ik er helemaal bij en zie ik alles scherp. De andere keer zie ik met m’n verbeelding of kijk ik half. Denk ik opeens in het bos het Oog van Mordor [In de ban van de ring] te zien (foto hierboven). Of kom ik plotseling een oude verlaten speelgoed tank tegen (foto hieronder).

Bij onze kids heb ik dat af en toe ook. Omdat je ze goed kent kijk je soms te veel vanuit bekende patronen (in plaats van gewoon goed op te letten). Dan zie je niet scherp. Wat helpt? Gewoon regelmatig onbevangen naar je eigen kids kijken. Is veel fijner. Iets meer als buitenstaander naar ze kijken en iets minder als ouder. 

Dat geldt ook voor anderen die dicht bij je staan. Niet steeds ergeren aan allerlei dingetjes. Kijk nou eens echt goed. Dan zie je opeens weer de vele prachtige dingen in ze. Wordt je opeens niet meer afgeleid door dingen die steeds de eerste aandacht trekken. Dan zie je opeens de blikken afleidingsmanoeuvres EN de gouden kern. Die is veel mooier. Dus wat let ons.

Gewoon regelmatig echt kijken. Bij het dagelijkse samen “verstoppertje spelen”, stiekem spieken


** Henk Boshove | 19 februari 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 


Kleine dingen om vrolijk van te worden

In gewoon doen!, verwonderen, Zwolle on maart 17, 2012 at 5:10 am

Blind voor je uitkijken. Je oogkleppen op. Dingen of mensen wel zien maar niet bewust beleven. Er niet van genieten.

Ik heb daar GEEN last van!

Ik zie elke dag wel iets om me heen waar ik vrolijk van wordt.

Hier bijvoorbeeld een mooi beschilderd elektriciteitskastje. Iedere keer als ik er langs fiets moet ik lachen en wordt ik vrolijk. In plaats van een lelijk grijs ding op mijn netvlies een grote lach op mijn gezicht.

image

Maar heel veel mensen in Zwolle hebben dit nog nooit gezien. Ook al zijn ze er 100 keer voorbij gereden of gewandeld. Geen tijd. Geen aandacht. Nooit opzij kijken. Wel kijken maar niet zien.

Onderweg kijk ik altijd om me heen naar mooie uitzichten. Of mooie details. In de natuur, in de stad.

Als het even kan dan stop ik ook. Even een denkbeeldige foto maken voor in mijn hoofd. Als herinnering. Of een echte foto met de camera of telefoon.

Grappig om te zien dat veel andere voorbijgangers het opeens OOK gaan zien als er iemand stil staat te kijken of een foto maakt.

image

Gisteren maakte ik deze foto van de zon achter molen De Passiebloem. De molen staat direct naast een heel druk kruispunt. De meeste mensen in de stilstaande auto’s voor de verkeerslichten keken niet links of rechts. Fietsers reden er langs zonder op of om te kijken.

Gestressed. Gejaagd. Gefocused. Ongeïnteresseerd. Ziende blind. Afwezig. Slechte bril. Haast. Wie zal het zeggen.

Sta eens wat vaker letterlijk of figuurlijk stil bij wat er bij wat er is te zien. Even verwonderen over wat je ziet (of denkt te zien). Even echt kijken. Even van genieten. Tijd voor een glimlach. Mooi.

Kleine dingen om vrolijk van te worden. Doen jullie mee?

Niet blind, toch niets zien. Wel uitzicht, maar geen inzicht.

In Fris in je hoofd, ideeën - innovatie, quotes on maart 8, 2012 at 9:29 am

Twee quotes waar ik zomaar aan moet denken.Ga ik maar eens op kauwen vandaag. Kijken of mijn hoofd fris genoeg is. Een scheutje cappuccino en een beetje buitenlucht erbij doet vaak wonderen.

“You can’t teach a blind man to see”
Sommige mensen snappen iets echt niet. Ook al leg je het 10 keer uit of laat je ze dingen zelf ervaren. Je kunt het niet duidelijk maken. Niet letterlijk blind, maar kleine of enorm grote blind spots. Of erger nog, het ontbreken van een snapfunctie. Verspilde moeite om daar tijd aan te besteden.

Blind spots hebben we echter allemaal, we zien ze vaak zelf niet (of we willen ze niet zien). Vandaag maar eens nadenken wat mijn blind spots zijn.

image

“The only thing worse than being blind, is having sight and no vision”
Iets zien is wat anders dan visie hebben. Inzicht hebben. Verbanden leggen. Niet als een blind paard door het leven rennen, vliegen, haasten. Af en toe even stilstaan.

Kijken wat er om je heen gebeurt, verbanden zien en zelf nieuwe leggen. Zelf weer een stip op de horizon zetten. Als doel. Als visie. Als visioen. Daar ben ik al een tijdje mee bezig. Op weg naar #HappyNewHenk

Ook vandaag neem ik een potlood mee naar buiten. Voor die stip. Voor op de horizon. Het uitzicht is er. Nu het inzicht nog. Kijken jullie mee? Met af en toe een tip voor de mooiste richting en de mooiste uit- & inzichten? Thx alvast!

%d bloggers liken dit: