Henk038

Archive for the ‘Zwolle’ Category

Nooit een medaille 

In Kinderen, onderwijs, wandelen, Zwolle on juni 18, 2017 at 9:39 pm

Mijn vrouw en ik zijn er vrijdag mee geconfronteerd. Na een loopbaan van 10 jaar zijn we zomaar opeens afgedankt. 10 jaar trouwe dienst eindigde zo voor ons tweeën vrij abrupt. Geen complimentjes. Geen afscheidsspeech. Geen cadeaus. Geen bloemen. Geen bedankjes. Niks. Helemaal niks. Afgeserveerd. Over en uit. Toch voelt dat best lekker. 

De afgelopen 10 jaar mochten we jaar in jaar uit een week lang rondjes lopen om Zwolle. Alle hoeken hebben we gezien. Soms liepen we 5km en dan weer 10km. Elk jaar liepen er meer mensen mee. Dit jaar 9.000 (!!) kinderen en daarbij heel véél ouders en juffen/meesters. Dat moest natuurlijk een keer misgaan. Dat gebeurde dus vrijdag. We liepen onze laatste Avondvierdaagse. Vanaf komend jaar zijn we er niet meer bij. Einde loopbaan!

10 jaar lang soms lopen. Soms rennen, vaak slenteren. Soms gruwelijk lang wachten. Soms blaren. Soms jengelende kids. Soms enkele vervelende ouders. Soms kids die net zo irritant waren als hun vervelende ouders Soms regen (maar vaak zon). Soms irritante organisatoren. Jarenlang een te lang durend defilé. Het schoot vroeger niet op (nu beter). Plus al die kids volgehangen met snoep is ook niet mijn ding. En oh ja.. een week lang ’s middags haasten met eten en een week lang kids met korte lontjes thuis (veel te weinig slaap) was ook niet altijd leuk. Maarrrrrr……!

Maar meestal was het vooral gewoon heel errug leuk om te doen. Tenminste.. zodra je loslaat en ervan gaat genieten. Lekker bijkletsen met je eigen kids, met andere ouders (dat vooral!) & met leerkrachten. Je kids lekker buiten zien banjeren en genieten. Zelf lekker buiten lopen in de natuur ’s avonds. Kids die er enorm veel plezier aan beleven om nog langer samen te zijn met hun klasgenootjes. Mooi ook om naar ze te kijken als ze ’t niet in de gaten hebben…

Mooie traditie. Qua omvang misschien een beetje uit doorgeschoten hier in Zwolle (de grootste avondvierdaagse van Nederland), maar verder prima. De jongste gaat volgend jaar naar de brugklas. Geen avondvierdaagse meer. Daar zijn weer andere tradities. We nemen afscheid zonder pijn in ons hart. 10 jaar lang met de kids rondjes is meer dan genoeg. Klaar is klaar. Op één dingetje na dan.. waarom kregen wij als ouders nooit een medaille?

** Henk Boshove | 18 juni 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Kind van de Stad

In Familie, Kinderen, Zwolle on juni 11, 2017 at 9:59 pm

Donderdag was ik er weer even. Voor een fijn concert: Buffalo Tom in Paradiso. Ik was destijds (in 1992) fan. Kan nog steeds veel meezingen (zo bleek). Ze speelden hun complete album van 25 jaar geleden (Let Me Come Over) en nog een extra set met andere nummers. Mooi concert in het prachtige Paradiso (super mooie concert zaal). Het was een hele, hele fijne avond in Amsterdam! 

Hoe fijn ik Amsterdam ook vind… ik heb nooit de neiging om lang te blijven. Ik moest terugdenken aan 25 jaar geleden. Toen het album van Buffalo Tom in 1992 uitkwam studeerde ik in Amsterdam. Bezig mijn post-doctorale studie aan de VU af te ronden. Tussen 1990 en 1994 was ik erg veel in Amsterdam. Maar ik had nooit de neiging er te gaan wonen.

 Waarom niet? Geen idee. Te veel steen? Te weinig natuur? Te veel schreeuwerige mensen? Te groot? Te weinig stilte? Te weinig mensen daar die ik ken? Te veel een openluchtmuseum? Of iets totaal anders… Ik weet niet waarom. Er zit iets in die stad waardoor ik mij er niet echt thuis voel. Voel mij nooit kind van Amsterdam. Heb altijd een “slechts op bezoek” gevoel. 

Zoals ik vroeger ging studeren in Zwolle en Ansterdam. Zo gaat onze dochter ook het land verkennen. Zij ziet Amsterdam niet als haar studiestad. Zij kiest voor Leiden. Dat lijkt mij ook een mooie stad. Ken ik eigenlijk nog te weinig. Maar als zij er gaat studeren (eerst nog even slagen, woensdag krijgt zij de examen uitslag) dan ga ik Leiden ontdekken. Benieuwd of Leiden haar stad wordt. Of een opstapje naar een andere (wereld)stad. Wie zal het zeggen…

Voor mij was Amsterdam nooit “mijn stad”. Waarom heb je dat gevoel wel bij de ene en niet bij de andere stad? Geen idee. Helaas Amsterdam: ik kom graag in jou. Ik vind je hartstikke leuk. Maar ik blijf niet. Ik ga steeds weer terug naar mijn eigen huis, mijn eigen stad: Zwolle. Dat is de stad waar ik thus ben. Daar woon ik al bijna 30 jaar. Ik ben er niet geboren. Maar de stad en ik hebben elkaar gevonden en zijn met elkaar verbonden. In Zwolle ik voel mij kind van de stad


** Henk Boshove | 11 juni 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Opvoeden. Elke dag tot aan het gaatje (en verder)!

In Familie, Geluk, Kinderen, natuur, verwonderen, Zwolle on mei 21, 2017 at 9:55 pm

Wij hebben drie kids. Daar heb je regelmatig de handen vol aan. Sterker nog.. met drie kids kom je wel eens een hand te kort. En als je met je handen in je haar zit begin je al helemaal niks. Dat moet je dus ook niet doen. Relaxt blijven helpt enorm. Het is immers maar tijdelijk. Jaartje of 18-25 en het is gepiept! 

Dat is bij vogels wel anders. Die doen dat sneller (paar weken of maanden). Maar das dan meteen ook veel intensiever. Sommige vogels hebben bovendien elk jaar meerdere nesten. Dat is pas aanpoten! 

Ik zat deze week af en toe te kijken bij de ontzettend druk bezige vogels achter ons huis in Het Engelse Werk Zwolle. De ganzen en reigers zijn al voorzien. De zwanen, meerkoeten (nest hier boven op foto) en eenden zijn nog bezig. Alles gaat in tweetallen en in grote harmonie. Alhoewel ik deze week wel één héél bijzonder stelletje zag. Een hele vreemde eend in de bijt! Een verdwaalde ninja turtle? Best een grote ook. Benieuwd wat dit stelletje voor jonkies krijgt. Eend met helm op? Schildpad  met veren en snavel? 😎

Het mooiste was echter deze week het drukke zorgen voor de kids van ijsvogels en grote bonte spechten. Beide paartjes kennen niet veel rust. Ze slepen af en aan met eten voor hun kids. Wat een werk! Snavels vol worden thuisgebracht. Respect voor deze ouders. Die hebben geen tijd voor sauna, tv, social media, kroeg of Netflix. Bijna 24/7 zijn ze druk met hun kids. Prachtig om te zien.

Van de ijsvogels heb ik helaas alleen een niet zo scherpe foto. Maar het paartje staat er wél samen op. Ze zaten gelukkig (voor mij) tussen het vissen door even samen op een tak. Wat een prachtig gezicht! Ik werd er helemaal blij van om dat nu eens in het echt te zien. Kunstenaars zijn het, zo snel als ze in het water duiken en er weer uit vliegen! Genot om naar te kijken.

Van de grote bonte spechten heb ik iets scherpere foto’s kunnen maken. Mooi om de zwart/wit/rode spechten druk te zien vliegen met snavels vol diertjes voor hun jonkies. Je moet trouwens wel akelig stil zijn om het te bekijken en foto’s te maken. De vogels zijn zeer op hun hoede, om zo hun jongen te beschermen. Zo hoort dat. 

Zelf kids opvoeden is al best uitdagend af en toe. Als je echter naar die vogels kijkt dan hebben wij het toch nog wel relaxt tussen de bedrijven door. Fijn om daar aan te denken als ouders (als je weer eens een hand of meer te kort komt). Vogels hebben niet eens handen. Ze kunnen echter heel goed opvoeden.. elke dag tot aan het gaatje (en verder)


** Henk Boshove | 21 mei 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Van A tot Z MOOI

In Eten & drinken, Familie, Geluk, Kinderen, natuur, social media, Zwolle on april 9, 2017 at 9:20 pm

Soms heb je veel woorden nodig om iets te zeggen. Dan brei je lange zinnen aan elkaar. Kom je moeilijk tot de kern. Veel woorden, weinig zeggen. Vandaag is NIET zo’n dag. 

Vandaag scheen de zon uitbundig. De natuur trok feestelijk een sprintje. Vogels vlinders bloemen bomen insecten deden vrolijk mee. Heerlijk om buiten te zijn. Maar buiten en binnen gebeurde nog meer fijns.

Mijn schoonvader van 84 kwam en zat lekker bij ons in de tuin. Hij komt niet zo vaak meer buiten. Mooi om te zien hoe hij ervan genoot. Hij kwam ook om even afscheid te nemen van onze oudste. Zij gaat een dikke week naar Amerika voor een voetbaltoernooi (Dallas International Girls Cup). Mooi avontuur. 

De eerste keer in het jaar dat we asperges eten is mijn schoonvader jaar er meestal bij. Hij houdt van asperges. Wij ook. Dus had ik er flink wat gekocht om samen op te eten. ’s Middags klaargemaakt. ’s Avonds gegeten. Je bent er even mee bezig, maar dan heb je ook wat. Ik vind dat elk jaar een prachtig mooi moment. Net alsof asperges dan nòg lekkerder smaken dan anders. Dat bleek ook uit de lege pannen en schalen die op tafel achterbleven. De eerste keer asperges. Iets om even bij stil te staan. 

Na het eten liep ik nog even bij ons huis de dijk van de IJssel op. Kijken naar en afscheid nemen van de zon die er vandaag zo fijn bij was. De zon vond het echter wel mooi geweest. Die zakte mooi rood en tevreden weg achter de ijsselbrug in Zwolle.. en verdween achter de horizon.

Teruglopend nog even mijmeren en nakauwen op de dag & op de heerlijke asperges. Geen TV aan gehad. Geen spotify geluisterd. Geen laptop aan. Vrijwel niet op Social Media, Mail, Whatsapp etc. Alles lekker dichtgelaten. Ogen & oren open voor alles om me heen. Dat is goed bevallen. Ook iets om (wat vaker) bij stil te staan.

Van top tot teen een mooie dag. Morgen staan we om 04.30u op vanwege het vertrek van onze dochter naar Schiphol. Een kort nachtje dus als gezin. Maar dat geeft niet. Onze wangen gloeien nog na en we zitten vol zonne-energie. Kunnen we uitbundig uitzwaaien als zij weggaat.

Een dag met een ❤️ en een big 😃. Klein geluk. Koesteren. Een dag van Asperge tot Zonsondergang. Van A tot Z MOOI


** Henk Boshove | 9 april 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 


School met benefits

In Eten & drinken, Geluk, Kinderen, Lief zijn, Muziek, Zwolle on maart 26, 2017 at 9:33 pm

We hadden zaterdagavond een feestje. Georganiseerd door en voor de ouders van de basisschool van onze jongste: Geert GroteSchool in Zwolle. Dat soort feestjes vinden om de zoveel jaar plaats. Zonder vast systeem of planning. Gewoon spontaan. Dit feestje stond een beetje in het teken van het 50 jarig bestaan van de school. Als je zoekt is er altijd wel een excuus of reden voor een feestje toch? Yup!

Onze oudste startte in 2003 op die school. Onze jongste zit nu (2017) in groep 8. Dat zijn dus best wel wat jaartjes en ook best wel de nodige feestjes. De ouderfeestjes hebben altijd drie dingen: een thema (zodat er hilarische verkleedpartijen plaatsvinden), muziek (live) en drank (altijd handig). Simpel & effectief concept. De opkomst is dan ook altijd prima. Dit keer was het een Sixties party. Dus een zaal vol Peace ☮️ & Love✌️Brothers🕺& Sisters 💃🏻! 

De kinderen zaten gisteravond – toen we op pad gingen naar ’t feest – hard te lachen (jongste), te hoofdschudden (middelste) en commentaar te geven (oudste). Gingen we echt zo de deur uit??? Conclusie was eensluidend: we zagen er niet uit als ouders. Dat was dan ook precies de bedoeling! In de feestzaal waren we wat dat betreft in goed (verkleed) gezelschap! 

Kortom.. het was weer een prima feestje. Toch fijn, zo’n school met benefits


** Henk Boshove | 26 maart 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

Doorgedraaide lichtjeswandeling Zwolle

In Geluk, gewoon doen!, ideeën - innovatie, natuur, Ontmoeten, verwonderen, wandelen, Zwolle on december 27, 2016 at 9:06 pm

We zijn er nog steeds helemaal ondersteboven van! WoW! Zoveel Zwollenaren – Zoveel mooie lampjes – Zoveel grote glimlachen – Zoveel plezier. We hebben geen idee hoeveel mensen hebben meegelopen. 250? 300? Meer? Kijk op de video. Jullie waren met héél érg véél! WoW!!! 

​Carlijn Hartlief en ik dachten spontaan even snel een lichtjeswandeling in Zwolle te organiseren. Wellicht voor circa 30/40 personen? Misschien heel ietsjes meer? Dat laatste! Het werden er dus heel erg veel ietsjes meer! Woensdag bedacht en uitgewerkt. Route uitgestippeld. Gemeente Zwolle geïnformeerd. FB event aangemaakt. Één dag mensen uitgenodigd. Één middag lampjes neergezet (en weer opgeruimd). Één avond vol plezier!

Onvoorstelbaar hoe veel mensen er mee liepen. Wat stoer dat er zoveel op de fiets kwamen in plaats van met de auto. Wat was het leuk in het bos, wat een lol onderweg. Alles verliep op rolletjes.

We draaiden vol plezier een beetje door van alle belangstelling en van de gigantische sliert mensen dwars door het Engelse Werk. Lichtjes tot zover je kon zien langs het 2,5km lange traject. Thx all! Jullie zijn geweldig! 

De jongste deelnemer was slechts een paar weken oud – die “liep” slapend mee, lekker in een draagdoek. De oudste deelnemer was waarschijnlijk in de 70 (of ouder?).. die “liep” mee in een rolstoel / scootmobiel, met mooie lampion voorop! 

We zagen hele families, vrienden, vriendinnen, echtparen & verliefde stelletjes meelopen. We zagen mensen gezellig lopend met hun (verlichte) honden. We zagen kleine kids die zelf lopend het donkere bos ontdekten of die prins(es)heerlijk om zich heen keken vanuit een buggy of vanaf de nek van pap of mam. Ge-wel-dig! 
Wat zijn Carlijn en ik blij met jullie! Zo is spontaan en snel iets organiseren in Zwolle wel HEEL ERG LEUK! Dank je wel dat jullie met zovelen genoten van deze doorgedraaide lichtjeswandeling Zwolle


Schoon Schap cadeau!

In Fris in je hoofd, Geluk, Kinderen, natuur, zien, Zwolle on december 11, 2016 at 10:39 pm

Ik kijk er elke dag naar. De meesten van jullie waarschijnlijk ook. Ik geniet er elke dag van. De meesten van jullie waarschijnlijk ook. Ik loop er bijna elke dag doorheen en raak het aan. Dat zal niet voor de meesten van jullie gelden. Ik gun het iedereen. Dat wel. Maar je moet het willen. Tijd voor maken. Willen voelen en zien. Ervaren. 


De natuur om ons heen. Bomen, planten, wolken, zon, regenwolken, water. Ik raak er nooit op uitgekeken. Geen dag is hetzelfde hier in Nederland. Mooi. Aan de ene kant is dat heel rustgevend. Aan de  andere kant word ik er energiek van. De ene keer zorgt het er voor dat ik goed en scherp kan nadenken: opeens zie, snap, ontdek, bedenk ik iets. De andere keer zorgt het voor een leeg en fris hoofd: een zalig stille bovenkamer. Allebei fijn.


Terwijl ik buiten loop te genieten probeer ik mij wel eens iets voor te stellen: hoe zou Nederland eruit zien als wij er niet eeuwenlang zo ontzettend druk mee bezig waren geweest. Ruiger? Meer divers? Minder divers? Ondergestroomd? Vol bos? Zandvlakte? Interessanter? Saaier? Minder uitzicht? Beter zicht? Geen gezicht? Dat weten we niet. Wel leuk om over te (dag)dromen.

Het mooie van mijn eigen woonplaats Zwolle: de natuur is altijd ontzettend dichtbij. In letterlijk een paar minuten (lopen/fietsen) heb je overal natuur en uitzicht. Best bijzonder in een stad met meer dan 120.000 inwoners. Dat is deels gepland, deels komt het door de perfecte ligging van Zwolle. Compacte stad met natuur rondom. Ik hou ervan. 


Het mooie van ons eigen huis is dat het al met één been in de natuur staat en toch is het maar 1,5 kilometer van het centrum. En minder dan 50 meter van de natuur. Hink-stap-sprong en we zijn er. Het is niet per ongeluk dat we hier wonen. Maar ik had vooraf niet kunnen bedenken dat ’t zo fijn zou zijn. Kun je niet inschatten. Dat moet je zien en ervaren. Onze kids hebben daar bijvoorbeeld weinig oog voor. Sommige anderen bij ons in de straat ook niet.

Onze prachtig mooie Nederlandse landschappen. “Oud Hollandsch Schoon”. Daar heb ik het over. Hier een paar foto’s van deze week. Onze Nederlandse landschappen, heerlijke natuur. Maar ze zijn niet natuurlijk niet natuurlijk. Ze zijn aangelegd. 

Heel soms is ons schone landschap ontstaan met als enige doel een mooi landschap te creëeren. Vaak echter is het ontstaan met een geheel ander doel. Dan kregen we het mooie landschap er gewoon bij als geschenk. Mooi toch. Ik moest daar deze week op deze manier aan denken vanwege de december maand / cadeautjes maand. 

Wij kregen het landschap cadeau van onze voorouders. Als we een beetje slim zijn (dat lukt ons toch?!), dan zorgen wij dat we het cadeau kunnen geven aan onze kinderen. Er komt een dag in de toekomst dat ook zij er bewust van gaan genieten. 

Deze papa doet in ieder geval zijn best om het door te geven. Cadeau te geven. Alsjeblieft: Inpakken lukt niet. Virtuele strik erom en klaar. Schoon Schap Cadeau!


** Henk Boshove | 11 december 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **



Audrey Hepburn & de zak van de kameel 

In Film, verwonderen, Zwolle on november 13, 2016 at 10:20 pm

Deze zondag was een bijzondere mengelmoes. Van best wel actief tot stil op m’n kont zitten. Een mengelmoes ook van nieuw en oud. Van beleven en verwonderen. 

Zondagmiddag gingen we lekker met ons tweeën naar de film.. dat was al weer een tijdje geleden! Een bijzondere film: Breakfast at Tiffany’s uit 1961. Ook een tijd geleden. Dat zit zo: Bioscoop Pathé De Kroon in Zwolle gaat binnenkort sluiten. Er komt een nieuwe, megabioscoop voor in de plaats. Vanwege dat afscheid draaien er in november 4 oude films. Vandaag was dat “Breakfast at Tiffany’s”. We gingen er eigenlijk blanco naar toe. Want het grappige is dat we hadden allebei die film NOG NOOIT GEZIEN hebben. We verwonderden ons er over hoe dat kan, maar het is echt zo.

Maar wat een leuke film is dat. Mooie dialogen en een scherpe sexuele setting – voor begin jaren ’60 – rondom de twee hoofdpersonen. Dat zijn Audrey Hepburn & George Peppard. Ik ken natuurlijk Audrey Hepburn. Mooie, frisse, komische en interessante actrice (die ik oa ken uit Roman Holliday). Maar gedurende de film zat ik ook continue te denken: waar ken ik George Peppard toch van?! Thuis Googlen en wat blijkt, dat is Hannibal uit The A-Team! Haha.. Nooit geweten! 

Wat het extra leuk maakte was de grote variëteit aan bezoekers bij de film. Van tieners tot en met bejaarden. Dat zie je niet vaak. Wij vonden dat leuk, die oude mensen in de zaal. Als je dat ziet ga je toch even nadenken: Zouden die mensen van in de 70 de film samen hebben gezien toen ze jong waren? Jeugdsentiment? Zou mooi zijn toch! Denk dat mijn vader & moeder (iets ouder dan Audrey & George) de film nooit gezien hebben. Stond denk heel erg ver af van het leven in hun dorp op het platteland. Maar ja.. zeker weet je ’t natuurlijk nooit!


Ik was wel een beetje bang om tijdens de film in slaap te vallen. Aan de ene kant omdat ik dacht dat het een langzame oude film zou zijn (was dus niet zo). Aan de andere kant omdat ik voor de film al lekker actief geweest: 16km gewandeld en lekker rozig na een warme douche. Maar ook dat viel mee. De film was leuk genoeg, geen moment zitten dutten. 

Dat wandelen was al vroeg. Om 9u ’s ochtends in Dalfsen gestart met een wandeling van 3 uur. Samen met een deel van de groep waarmee ik in januari 2017 naar de top van de Kilimanjaro ga. Vorige week op m’n verjaardag heb ik allemaal wandelspullen gekregen van m’n vrouw & kids. Die moesten natuurlijk getest worden. De belangrijkste was een grote waterzak (camel bag) die je in je rugzak stopt. Met een slangetje kun je dan tijdens het lopen water eruit zuigen. Lekker makkelijk als je veel moet drinken.

Dankzij onze jongste had ik de waterzak ’s ochtends om 7u al goed geïnstalleerd (hij heeft er meer kijk op dan z’n vader). Tijdens de wandeling werkte het als een zonnetje. Fijn ding, zo’n “Camel Bag”. Omdat ik veel dronk moest ik wel veel plassen. Zouden die kamelen daar nu ook last van hebben denk je dan? 

Zo was het een mooie zondag. Urenlang wandelen buiten en daarna lekker binnen genieten van een mooie film. Het is een bijzondere combi, maar als je het goed plant dan kan het op één dag: Audrey Hepburn & de zak van een kameel 


** Henk Boshove | 13 november 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

Samen LOS(T) gaan 

In Geluk, Kinderen, Muziek, Zwolle on oktober 30, 2016 at 7:45 pm

Ook al is deze papa al in de vijftig, hij mag nog wel graag los gaan. Soms met een plan, soms ongepland. Soms in z’n eentje, soms samen met anderen. Meestal is daar weinig voor nodig. Dat is fijn. Maar soms, heel soms.. dan wordt dat losgaan georganiseerd. Dat is ook fijn!

Zaterdag mocht ik georganiseerd los(t) gaan. Dus niet met de kids naar de sportvelden, maar de stad in. Ik kreeg niet meer mee dan wat adressen & namen. Namen van bands en adressen van leuke plekken in de stad waar ze spelen. Van alles door elkaar en deels tegelijk. Het is dus kiezen waar je heen gaat en tot hoe lang. En zorgen dat je op tijd bent. Want voor elk optreden geldt vol is vol! 

I Have A Tribe – Statenzaal Zwolle


Dat georganiseerd los(t)gaan in Zwolle heet Let’s Get Lost – in music and places. Een festival met de stad als festivalterrein. Met een polsbandje heb je toegang tot alle plekken (zoals een café, popzaal, museum, galerie, monumentale Statenzaal of laaddock van het theater). Je krijgt een mooie mix voorgeschoteld aan nieuwe (indie)muziek. Van verstilde pianoklanken tot garagerock. Van beukende synthesizer via scherp gitaargejank naar fijne samenzang.

Ik koos zo goed ik kon en ik fietste keer op keer stukjes door de stad tussen 15u en 03u. Om toch maar vooral alle bands te zien die mijn interesse hadden gewekt. Want als ik eerlijk ben: van de meeste bands op het festival had ik drie maanden geleden nog nooit gehoord. En DAT is nu juist één van de leukste dingen van Let’s Get Lost. Nieuwe fijne muziek ontdekken en ze live zien & ervaren!

Alex Vargas – grote zaal Hedon

Je koopt een ticket en je krijgt een polsbandje voor alle middag- en avondsessies in de stad EN voor de afterparty in café In De Buurt. Dat is dus onnoemlijk veel plezier op 1 dag. En dat voor slechts €25. En het mooie is: je krijgt nog veel meer dan dat. Zowel vooraf, tijdens als na afloop van het festival. 

Vooraf start de online ontdekkingstocht met programma & spotify playlist. Heerlijk grasduinen in nieuwe muziek. Je eigen blokkenschema maken & aanpassen. Tijdens het festival kun je lekker ervaringen uitwisselen met anderen in de stad. Wat heb jij gezien? Wat vond je goed of minder goed? Wat was het mooiste? Na het festival heb je tientallen mooie herinneringen en mooie muziek gesprekken. Heb je nieuwe muzikale helden waar je veel van wilt weten. Heb je zin om sommige bands opnieuw (langer!) te zien. Wil je bands die je helaas niet zag snel ergens anders bekijken en horen. 

Blokkenschema Lets Get Lost 2016

Bij “normale festivals” zijn er altijd bands die je goed kent of al eerder hebt gezien. Sommige bands staan trouwens op bijna elk festival (voorspelbaar). Ze spelen in tenten waar de geluidskwaliteit vaak niet top is (jammer). Tenten waar je vaak met duizenden anderen tegelijk staat (slecht zicht). Toch zijn die festivals erg leuk op z’n tijd. Maar Let’s Get Lost is speciaal. Die organiseren dit bijzondere feest in de mooie binnenstad van Zwolle. Op bijzondere plekken. Met pareltjes van minder bekende bands. 

Soms sta je met tientallen anderen, soms met een paar honderd. Geen massaal festivalterrein, maar overal mensen die kriskras door de stad lopen/fietsen op weg naar muziek. Kortom: ik hou ervan. Ik ben zaterdag heerlijk verdwaald in de muziek en op mooie plekken in Zwolle. Zondag zat ik lekker na te genieten. Van de beelden in mijn hoofd, op m’n telefoon & camera. Van songs die bleven hangen in m’n hoofd. 

Folly & the Hunter – in Museum De Fundatie


Thuis liet ik horen wat ik had gezien.  Maar na een tijdje vond iedereen hier in het gezin dat wel mooi geweest. Ik bleef dus alleen genietend achter. Op een plekje uit het zicht, met oordoppen in. Terugdenkend bleef dit het meest hangen: *de Belgische “Alex Vargas” die helemaal vol gas ging in Hedon (binnenkort op een groot festival bij u in de buurt) *de fraaie akoestische sessie van het Canadese “Folly & the Hunter” in Museum De Fundatie (met uitzicht over Zwolle) *de intimiteit van “I Have A Tribe” met zijn Ierse zang en pianomuziek in De Statenzaal (de mooiste zaal van Nederland).

Ik ben nu wel weer thuis, maar ik (ver)dwaal in gedachten nog even heerlijk door. Thanks boys & girls in Zwolle (Frank Erik Ronald + Harold Helga & many many others zakelijk & vrijwillig) voor het organiseren van dit bijzonder fijne festival in 2016. En in 2017? Dan is iedereen – ook van buiten Zwolle – weer welkom. Editie 6 van @Letsgetlostlive is dan op zaterdag 28 oktober 2017. Fijn. Ga je mee? Kunnen we samen LOS(T) gaan

[Hieronder als extraatje een opname van Erik Delobel van 1 song van Folly & the Hunter in museum De Fundatie.. om nog even na of mee te genieten]


** Henk Boshove | 30 oktober 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

Muziek op mooie plaatsen – zoals in de Wolk van De Fundatie, met uitzicht op de Peperbus


Prik ik heb je! 

In Eten & drinken, Familie, gewoon doen!, Kinderen, natuur, vrijwillig, Zwolle on oktober 16, 2016 at 7:38 pm

Al een tijdje liep ik mij te ergeren. Aan pubertjes. Aan volwassenen. Aan kids. Af en toe zelfs aan opa’s en oma’s met kleinkinderen. Maar ook aan NS/ProRail en aan de gemeente. En aan de Rova uiteraard. Ik weet niet of dat allemaal terecht is, maar ik ergerde me wel. Waarom dan? Waaraan dan? Ik leg het uit. 

5 jaar geleden werd de nieuwe spoorbrug over de IJssel gebouwd bij Zwolle. De oude spoorbrug werd gesloopt en de oude spoorlijn ook. Maar een klein stuk werd ingericht door NS/Prorail als herinnering. Op een speciaal hoog gelegen deel (waar vroeger de spoorlijn liep naar de oude brug) aan de rand van park Het Engelse Werk. Mooi plekkie. Ik kom er erg graag. 

Er kwam een hek met een plaquette [Spoorweg 1884-2011]. Er kwam een betonnen vloer, een trap omhoog, twee bankjes. Ideaal om lekker te zitten. Vrijwel de hele dag zon. Mooi uitzicht. Uit het zicht. Ideaal voor families met kids (treinen kijken), (hang)jongeren, verliefde stelletjes, etc. Er kwam van alles… behalve een afvalbak! Daar zit m’n ergernis. 

Park Het Engelse Werk is hartstikke schoon. De Rova (afval/vuilnis etc) onderhoudt het goed in opdracht van gemeente Zwolle. Er staan veel bankjes en elk bankje heeft een afvalbak. Zwerfvuil is er nauwelijks. Behalve op de verhoging bij de spoorlijn! Daar ligt altijd zwerfvuil. Daar wordt niks aan gedaan. Af en toe ruim ik wat op. Maar de dichtstbijzijnde afvalbak is een eind lopen en je wilt ook niet alles met je handen aanpakken. Plus je blijft bezig met ’n Zwerfie per dag.

Nieuwe IJsselbrug bij Zwolle

Wat er ligt? Complete McDonalds tassen met bijbehorende restafval. Bierblikjes, sigaretten doosjes, lege marihuana zakjes, blikjes energiedrinks, flesjes sportdrank, chips- en snoepzakken, plastic picknick spullen, vruchtendrank pakken, colablikjes, papieren zakdoekjes, etc.

Laatst was ik het zat. Contact gezocht met gemeente Zwolle & Rova. Afvalknijpers gevraagd en uiteindelijk ook gekregen (met vuilniszakken, handschoenen erbij). Deze week lekker aan het opruimen geweest. Veel zwerfvuil is al exit. De komende (vakantie) week ga ik nog een keer, samen met de kids. Dan is alles weg. 

Eerste volle vuilniszak met Zwerfies!

Daarnaast heb Rova/gemeente de tip gegeven om één afvalbak te verplaatsen. Vanuit het park (daar staan er heel veel) naar de verhoging bij het spoor. Dan komt er géén extra bak bij, maar is het wél effectiever verwacht ik. 

Benieuwd of ze het oppakken. Tot die tijd gaat deze papa gewoon regelmatig het zwerfvuil van anderen opruimen. Met of zonder hulp van m’n kids. Zelf opruimen is veel beter dan me blijven ergeren. Ik kan het immers ook gewoon zelf actief oppakken. Had ik eerder moeten doen. Actie helpt meer dan (lichte) “frustratie”. 

Dus: gewoon lekker het park in met een stok en een lege zak op jacht naar Zwerfies: Prik ik heb je! 

** Henk Boshove | 16 oktober 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

%d bloggers liken dit: